شهاب‌الدین آلوسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شهاب‌الدین آلوسی
محمود بن عبدالله
زادروز۱۸۰۲/ ۱۲۱۶
بغداد
درگذشت۲۹ ژوئیه ۱۸۵۴/ ۵ ذی‌القعده ۱۲۷۰
بغداد
پیشهعالم و مفسر
آثار«نشوة الشمول فی سفر إلی اسلامبول»

شهاب‌الدین محمود بن عبدالله آلوسی (۱۸۰۲-۱۸۵۴) فقیه شافعی، مفسر، ادیب عربی و مفتی عراقی در سدهٔ سیزدهم هجری بود.[۱][۲][۳]

تالیفات[ویرایش]

مهم‌ترین اثر او تفسیر روح‌المعانی است که کار نگارش آن در ۱۲۶۸ به اتمام رسیده‌است. محمدحسین ذهبی دربارهٔ این تفسیر گفته‌است:[۱]

روش ایشان در چگونگی تدوین این تفسیر، شگفت‌آور است. ایشان روزها مشغول فتوا دادن و تدریس بوده و اوایل شب، جلسات مفید داشته و فرصت برای نوشتن تفسیر نداشته‌است و این کار را در اواخر شب انجام داده، ورقهای نوشته شده را به منشیهای خود سپرده و آنان به مدت ده ساعت آن را پاکنویس می‌کرده‌اند.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ غزنوی، علی (تابستان ۱۳۷۴). «نقل و تحلیل اسباب نزول در تفسیر آلوسی». پژوهش‌های قرآنی. مشهد: دفتر تبلیغات اسلامی خراسان (۲): ۲۰۵. دریافت‌شده در ۲۴ بهمن ۱۳۹۰.
  2. سجادی، صادق. «آلوسی». دانشنامه آنلاین پارس داک. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۴ بهمن ۱۳۹۰.
  3. بعلبکی، منیر (۱۹۹۲). «الآلوسی». فرهنگ‌زندگی‌نامهٔ المورد (به عربی). بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۲. شابک ۹۹۵۳۹۰۱۱۶۳.