شتاب گرانشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شتاب گرانشی شتابی است که به اجسام به‌واسطهٔ گرانش وارد می‌شود. در نقاط مختلف زمین، اجسام با شتابی بین ۹٫۷۸ تا ۹٫۸۲ m/s2 به سمت زمین جذب می‌شوند که به عرض جغرافیایی آن نقطه بستگی دارد. معمولاً مقدار متوسط این کمیت، که به‌صورت ثابت در روابط لحاظ می‌شود، برابرِ ۹٫۸۰۶۶۵ m/s2 است.[۱]

شتاب گرانش معمولاً به‌صورت زیر تعریف می‌شود:

که در آن جرم جسم، بُردار واحد به سمت مرکز جسم، شعاع جسم وارد کننده گرانش، فاصله تا سطح جسم وارد کننده گرانش و ثابت جهانی گرانش است.

البته این رابطه برای ارتفاع بالاتر از سطح جسم وارد کننده نیرو است است و برای داخل جسم، از رابطه زیر استفاده می‌شود:

که در آن چگالی متوسط جسم و فاصله تا مرکز جسم است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Gerald James Holton and Stephen G. Brush (2001). Physics, the human adventure: from Copernicus to Einstein and beyond (3rd ed.). Rutgers University Press. p. 113. ISBN 9780813529080.