شتاب گرانشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دو جسم در حال گردش حول مرکز ثقل خود (صلیب قرمز) هستند

شتاب گرانشی شتابی است که به اجسام به‌واسطهٔ گرانش وارد می‌شود. در نقاط مختلف زمین، اجسام با شتابی بین ۹٫۷۸ تا ۹٫۸۲ m/s2 به سمت زمین جذب می‌شوند که به عرض جغرافیایی آن نقطه بستگی دارد. معمولاً مقدار متوسط این کمیت، که به‌صورت ثابت در روابط لحاظ می‌شود، برابرِ ۹٫۸۰۶۶۵ m/s2 است.[۱]

شتاب گرانش معمولاً به‌صورت زیر تعریف می‌شود:

که در آن جرم جسم، بُردار واحد به سمت مرکز جسم، شعاع جسم واردکننده گرانش، فاصله تا سطح جسم واردکننده گرانش و ثابت جهانی گرانش است.

البته این رابطه برای ارتفاع بالاتر از سطح جسم واردکننده نیرو است است و برای داخل جسم، از رابطه زیر استفاده می‌شود:

که در آن چگالی متوسط جسم و فاصله تا مرکز جسم است.

جستارهای وابسته

منابع

  1. Gerald James Holton and Stephen G. Brush (2001). Physics, the human adventure: from Copernicus to Einstein and beyond (3rd ed.). Rutgers University Press. p. 113. ISBN 978-0-8135-2908-0.