شتاب گرانشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شتاب گرانشی شتابی است که به اجسام به‌واسطهٔ گرانش وارد می‌شود. در نقاط مختلف زمین، اجسام با شتابی بین ۹٫۷۸ تا ۹٫۸۲ m/s2 به سمت زمین جذب می‌شوند که به عرض جغرافیایی آن نقطه بستگی دارد. معمولاً مقدار متوسط این کمیت، که به‌صورت ثابت در روابط لحاظ می‌شود، برابرِ ۹٫۸۰۶۶۵ m/s2 است.[۱]

شتاب گرانش معمولاً به‌صورت زیر تعریف می‌شود:

که در آن جرم جسم، بُردار واحد به سمت مرکز جسم، شعاع جسم واردکننده گرانش، فاصله تا سطح جسم واردکننده گرانش و ثابت جهانی گرانش است.

البته این رابطه برای ارتفاع بالاتر از سطح جسم واردکننده نیرو است است و برای داخل جسم، از رابطه زیر استفاده می‌شود:

که در آن چگالی متوسط جسم و فاصله تا مرکز جسم است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Gerald James Holton and Stephen G. Brush (2001). Physics, the human adventure: from Copernicus to Einstein and beyond (3rd ed.). Rutgers University Press. p. 113. ISBN 9780813529080.