سینه‌موبیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سینِه‌موبیل یا فیلم‌خودرو[۱] (به فرانسوی: Cinémobile) یک خودروی بزرگ شبیه کامیونت است که از بیرون جای نفوذی برای باد و باران و آفتاب ندارد و داخل آن با سبک و شیوه خاصی قفسه‌بندی شده تا گروه فیلم‌برداری وسایل و تجهیزات خود را داخل آن بگذارند و خارج از استودیو فیلم‌برداری کنند. این خودروها دارای اتاق تعویض لباس و گریم نیز هستند.

فیلم‌خودرو در سال ۱۹۶۷ به بازار آمد و از آن پس کاربرد فراوانی در تولید فیلم و برنامه‌های تلویزیونی داشته است.[۲][۳]

منابع[ویرایش]

  1. «فیلم‌خودرو» [سینما و تلویزیون] هم‌ارزِ «سینه‌موبیل» (به فرانسوی: Cinémobile)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر اول. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ ف)
  2. نجفی، زهرا (۹۲). «دومی‌ها: با امیر علوی؛ مسئول سینه موبیل با این سرمایه، نه صنف داریم نه امنیت شغلی». روزنامه ایران. ایران (۵۴۱۲): ۲۶. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. «فرهنگ اصطلاحات و واژگاه سینمایی (س، ش)». شبکه ملی مدارس ایران رشد. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۲.

پیوند به بیرون[ویرایش]

فهرست کسانی که به عنوان "سینه‌موبیل" در ایران فعالیت داشته‌اند