سیمئون زاکس-کبورگ و گوتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سیمئون زاکس-کبورگ و گوتا
Simeon II of Bulgaria.jpg
۴۸مین نخست‌وزیر بلغارستان
مشغول به کار
۲۴ ژوئیه ۲۰۰۱ – ۱۷ اوت ۲۰۰۵
رئیس جمهورPetar Stoyanov
گئورگی پاروانف
تزار بلغارستان
مشغول به کار
۲۸ اوت ۱۹۴۳ – ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۶
پس ازبوریس سوم
اطلاعات شخصی
زاده۱۶ ژوئن ۱۹۳۷ ‏(۸۲ سال)
صوفیه،
ملیت بلغارستان
حزب سیاسیNational Movement for Stability and Progress
همسر(ان)Queen Margarita of Bulgaria
شغلسیاستمدار
مذهبکلیسای ارتدوکس بلغارستان

سیمئون زاکس-کبورگ و گوتا یا سیمئون دوم بلغارستان (بلغاری: Симеон Борисов Сакскобургготски) (متولد ۱۶ ژوئن ۱۹۳۷) یک چهره مهم سلطنتی و سیاسی در بلغارستان است.

طی حکومت او به عنوان تزار بلغارستان بین ۱۹۴۳ و ۱۹۴۶، او خردسال بود و قدرت از طرف او در دست چند نایب السلطنه بود. در ۱۹۴۶ و در پی یک رفراندوم، نظام سلطنتی بلغارستان سقوط کرد و او به خارج از کشور تبعید شد. ۵۰ سال بعد در سال ۱۹۹۶ سیمئون به بلغارستان بازگشت و با تأسیس یک حزب، وارد فضای سیاسی بلغارستان شد. در ژوئیه ۲۰۰۱ و در پی پیروزی در انتخابات پارلمانی، سیمئون به عنوان نخست وزیر جمهوری بلغارستان انتخاب شد و تا اگوست ۲۰۰۵ در این مقام باقی ماند.

او یکی از تنها دو فرد زنده‌ای است که در زمان جنگ جهانی دوم ریاست کشوری را برعهده داشته‌اند ( نفر دیگر دالایی لاما رهبر در تبعید تبت است). همچنین او تنها شخص زنده‌ای که عنوان «تزار» را داشته، و یکی از دو پادشاهی است که از طریق انتخاباتی دمکراتیک به ریاست دولت رسیده‌اند (نفر دیگر نوردوم سیهانوک پادشاه سابق کامبوج است.)[۱]

منابع[ویرایش]