سیمئون زاکس-کبورگ و گوتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیمئون زاکس-کبورگ و گوتا
۴۸مین نخست‌وزیر بلغارستان
مشغول به کار
۲۴ ژوئیه ۲۰۰۱ – ۱۷ اوت ۲۰۰۵
رئیس‌جمهور Petar Stoyanov
گئورگی پاروانف
تزار بلغارستان
مشغول به کار
۲۸ اوت ۱۹۴۳ – ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۶
پس از بوریس سوم
اطلاعات شخصی
تولد ۱۶ ژوئن ۱۹۳۷(۱۹۳۷-06-۱۶) ‏(۷۸ سال)
صوفیه،
ملیت  بلغارستان
حزب سیاسی National Movement for Stability and Progress
همسر Queen Margarita of Bulgaria
پیشه سیاستمدار
دین کلیسای ارتدوکس بلغارستان

سیمئون زاکس-کبورگ و گوتا یا سیمئون دوم بلغارستان (بلغاری: Симеон Борисов Сакскобургготски) (متولد ۱۶ ژوئن ۱۹۳۷) یک چهره مهم سلطنتی و سیاسی در بلغارستان است.

طی حکومت او به عنوان تزار بلغارستان بین ۱۹۴۳ و ۱۹۴۶، او خردسال بود و قدرت از طرف او در دست چند نایب السلطنه بود. در ۱۹۴۶ و در پی یک رفراندوم، نظام سلطنتی بلغارستان سقوط کرد و او به خارج از کشور تبعید شد. ۵۰ سال بعد در سال ۱۹۹۶ سیمئون به بلغارستان بازگشت و با تاسیس یک حزب، وارد فضای سیاسی بلغارستان شد. در ژوئیه ۲۰۰۱ و در پی پیروزی در انتخابات پارلمانی، سیمئون به عنوان نخست وزیر نخست وزیر جمهوری بلغارستان انتخاب شد تا اگوست ۲۰۰۵ در این مقام باقی ماند.

او یکی از تنها سه فرد زنده‌ای است که در زمان جنگ جهانی دوم ریاست کشوری را برعهده داشته‌اند (دو نفر دیگر میخاییل اول پادشاه سابق رومانی و دالایی لاما رهبر در تبعید تبت هستند). همچنین او تنها شخص زنده‌ای که عنوان «تزار» را داشته، و یکی از دو پادشاهی است که از طریق انتخاباتی دمکراتیک به ریاست دولت رسیده‌اند (نفر دیگر نوردوم سیهانوک پادشاه سابق کامبوج است.[۱]

منابع[ویرایش]