سکوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سکوت عدم وجود صدای قابل شنیدن و یا حضور صداهای با شدت بسیار کم است. قیاس‌وارانه، کلمه سکوت نیز می تواند اشاره به هر گونه عدم ارتباط یا شنوایی در رسانه های غیر از سخنرانی[۱] یا موسیقی.[۱] نیز به کار رود.

سکوت بعضاً به دلایل فرهنگی نیز اتفاق می‌افتد به طور مثال به یادبود درگذشت افراد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Silence | Define Silence at Dictionary.com". Dictionary.reference.com. Retrieved 2013-08-15. 

پیوند به بیرون[ویرایش]