سکته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سکته (یونانی apoplēxia/ἀποπληξία) در طب قدیم به حمله ناگهانی همراه با از دست رفتن هوشیاری و حواس بیمار گفته می‌شد که معمولاً به مرگ می‌انجامید. در پزشکی امروزی منظور از واژهٔ سکته ممکن است به سکتهٔ مغزی یا قلبی اشاره داشته باشد.