سقف‌های عرشه فولادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سقف‌های عرشه فولادی سقف‌هایی هستند که با استفاده از دو عنصر ورق‌های فولادی گالوانیزه ذوزنقه‌ای شکل تحتانی و برش گیرها که در این نوع سقف‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد از سایر سقف‌ها متمایز می‌شود و البته با استفاده از آرماتوربندی و بتن ریزی بر روی این ورق فولادی، این نوع سقف اجرا می‌شود. از بخش‌های اصلی سقف‌های کامپوزیت عرشه فولادی باید به تیرهای فرعی مورد نیاز در بین تیرهای اصلی سازه اشاره نمود.

ورق‌های فولادی گالوانیزه[ویرایش]

ورق فولادی مهم‌ترین مصالح به کار رفته در این نوع سقف می‌باشد که برای ساخت آن ورق فولادی گالوانیزه با ضخامت‌های ۸/۰ تا ۲/۱ میلیمتر را به وسیله دستگاه‌های Rol Forming به روش نورد سرد (Cold Forming) به حالت موجدار شکل دهی می‌کنند به صورتی که در مقطع ورق حاصله هر موج به شکل یک ذوزنقه دیده می‌شود.

برش گیرها[ویرایش]

برشگیرهای (گل میخ‌ها) خاصی که در این نوع سقف مورد استفاده قرار می‌گیرند به جهت نوع مصالح و روش خاص اجرا، از نقاط قوت این نوع سقف محسوب می‌شود. قطر این برشگیرها حداکثر ۲۰ میلیمتر و ارتفاع آنها با توجه به شکل ورق فولادی متغیر می‌باشد و در نهایت حداقل ارتفاع گل میخ بعد از نصب که از بالای ورق زوزنقه‌ای اندازه‌گیری می‌شود از ۴۰ میلیمتر نباید کمتر باشد. این گل میخ‌ها به وسیله دستگاه جوش قوس الکتریکی به خصوصی که Stud Welder خوانده می‌شود به بال تیرهای سازه‌ای جوش می‌شود.

مزایا[ویرایش]

وزن کمتر این نوع سقف نسبت به سایر سقف‌های متداول در اسکلت‌های فولادی ساختمان از شاخصه‌های این نوع سقف محسوب می‌شود.[۱] در این نوع روش اجرای سقف، ورق گالوانیزه ذوزنقه‌ای شکل آجدار هم به عنوان قالب بتن ریزی عمل می‌نماید و همچنین با باقی‌ماندن در سقف نقش سازه‌ای ایفا می‌کند. کاهش بار سقف و به تبع ان کاهش وزن سازه و حذف بلوک و قالب بندی و حمل و نقل آسان سبب صرفه جویی در هزینهٔ ساختمان می‌شود.[۲] افزایش دهانه تیرریزی تا ۴ متر بدون نیاز به شمع بندی. استفاده از گل میخ‌ها که ورق به تیر جوش می‌خورد ازاستانداردترین روش‌های اجرا می‌باشد.[۳] قابلیت دپو در محل‌های محدودتر نسبت به انواع تیرچه‌ها. وجود فرورفتگی و برجستگی روی جان ورق فولادی، تنش تسلیم و مدول الستیسیته ورق را ۴۷٪ نسبت به ورق صاف کاهش می‌دهد.[۴] امکان همزمان اجرا و بتن ریزی چندین سقف به صورت همزمان و در نتیجه صرفه جویی در زمان انجام پروژه را دارا می‌باشد. حذف میلگردهای کششی و تیرهای فرعی بهترین و مقرون به صرفه‌ترین عرض ورق ۱ متر بعد از فرمینگ می باشدکه وزن آن حدود ۷٫۸۰۰ کلیوگرم می‌باشد.

مراکز تأیید کننده و استانداردهای مرجع عرشه فولادی[ویرایش]

  • استاندارد ملی ایران شماره ۲۱۹۷۳ سال ۱۳۹۶
  • مقررات ملی ساختمان: مبحث دهم (طرح و اجرای ساختمان‌های فولادی)
  • مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن وزارت شهرسازی
  • استاندارد AISC
  • (American Institute of Steel Construction)
  • استاندارد ASTM
  • (American Society for Testing and Materials)
  • استاندارد BSI
  • (British Standard Institute)
  • استاندارد SDI
  • (Steel Deck Institute)
  • استاندارد SCI
  • (Steel Construction Institute)

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن وزارت مسکن و شهرسازی، گامی در صنعتی سازی ساختمان
  2. گزارش اداره مسکن و نوسازی استان آذربایجان شرقی، 1389
  3. مبحث دهم مقررات ملی ساختمان
  4. فتحی مجتبی و سهراب نژاد چیا، بررسی نقش لاغری در رفتار و ظرفیت باربری دال‌های مرکب دارای ورق فولادی تحتانی، ششمین کنگره ملی مهندسی عمران، اردیبهشت 1390