سرارپی تر-نرسسیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سرارپی تر-نرسسیان
Sirarpie Der Nersessian
Sirarpie Der Nersessian.jpg
زاده۵ سپتامبر ۱۸۹۶
کنستانتینوپل
درگذشت۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ (۹۲ سال)
پاریس
ملیتفرانسه
محل تحصیلدانشگاه سوربن
جایزه‌هاOrder of Saint Gregory the Illuminator (1960, First Class)
آنانیا شیراکاتسی جایزه (1981, فرهنگستان ملی علوم ارمنستان)
موقعیت‌های علمی
موضوع‌هاArmenian studies, Byzantine studies
مؤسسه‌هاDumbarton Oaks، کالج ولزلی، دانشگاه هاروارد
استاد راهنماGabriel Millet
تأثیرگذاری‌هاAndré Grabar, Charles Diehl، آنری فوکیلون، Gabriel Millet

سرارپی تر-نرسسیان (ارمنی: Սիրարփի Միհրանի Տեր-Ներսեսյան; ‏۵ سپتامبر ۱۸۹۶ – ۵ ژوئیه ۱۹۸۹(1989-07-05)) تاریخ‌نگار هنر ارمنی‌تبار اهل فرانسه که در مطالعات ارمنستان و امپراتوری روم شرقی تخصص داشت. تر-نرسسیان یک استاد دانشگاه سرشناس و پیشگام در تاریخ هنر ارمنی بود. وی در چندین موسسه در ایالات متحده آمریکا از جمله کالج ولزلی در ماساچوست، و استاد هنر و باستان‌شناسی آنری فوکیلون در دانشگاه هاروارد تدریس نمود. معاون تر-نرسسیان همچنین عضو چندین موسسه بین‌المللی مانند آکادمی بریتانیا (۱۹۷۵)، فرهنگستان کتیبه‌شناسی و زبان‌های باستانی فرانسه (۱۹۷۸) و فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۶۶) بود.

زندگینامه[ویرایش]

وی در ۵ سپتامبر ۱۸۹۶ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از دانشگاه سوربن و دانشگاه پاریس فارغ التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون آنانیا شیراکاتسی شده است. وی در ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ در سن ۹۲ سالگی در پاریس درگذشت

تالیفات[ویرایش]

  • Armenia and the Byzantine Empire. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1945.
  • Aght'amar: Church of the Holy Cross. Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1964.
  • Armenian Manuscripts in the Walters Art Gallery. Baltimore: The Trustees, 1973.
  • Armenian miniatures from Isfahan. Brussels: Les Editeurs d’Art Associés, 1986.
  • The Armenians. New York: Praeger, 1969.
  • (فرانسوی) L'Art arménien. Paris: Art européen. Publications filmées d'art et d'histoire, 1965.
  • (فرانسوی) L'illustration du roman de Barlaam et Joasaph. Paris: de Boccard, 1937.
  • Miniature Painting in the Armenian Kingdom of Cilicia from the Twelfth to the Fourteenth Century. Washington D.C.: Dumbarton Oaks Studies, 1993.

منابع[ویرایش]