ساکارومیسس بولاردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ساکارومیسس بولاردی
S cerevisiae under DIC microscopy.jpg
S. cerevisiae under DIC microscopy
آرایه‌شناسی
فرمانرو: قارچ‌ها
شاخه: قارچ‌های کیسه‌ای
زیرشاخه: قارچ‌های قندی
رده: Saccharomycetes
راسته: Saccharomycetales
تیره: Saccharomycetaceae
سرده: Saccharomyces
Species: S. boulardii
نام علمی
Saccharomyces boulardii

ساکارومیسس بولاردی (Saccharomyces boulardii) یک گونه مخمر است که توسط دانشمند فرانسوی Henri Boulard از میوه های لوچی و منگوسنت در سال 1923 جداسازی و شناسایی شده است. بولارد زمانی که مشاهده کرد که بومیان آسیای جنوب شرقی برای کنترل علائم بیماری وبا از پوست لسی و منگوستین استفاده می کنند، این مخمر را جدا سازی کرد. در بیماران سالم، S. boulardii به عنوان یک مخمر غیر پاتوژن و غیر سیستمیک شناخته شده است (در دستگاه گوارش باقی می ماند و به بقیه قسمت های بدن گسترش نمی‌یابند). ساکارومایسس مهم‌ترین مخمر صنعتی برای تولید محصولات بیوشیمیایی، پروتئین‌های نوترکیب و پروتئین تک‌یاخته است. جنس ساکارومایسس شامل دو گونه مشهور ساکارومیسس سرویزیه و ساکارومیسس بولاردی است. ساکارومیسس بولاردی یک سویه از ساکارومیسس سرویزیه (S. cerevisiae) است که تا 99 درصد وابستگی ژنومی دارند. در نامگذاری علمی S. cerevisiae var boulardii نیز نامیده می شود. ساکارومیسس بولاردی به عنوان یک پروبیوتیک شناخته شده است و به منظور بهبود وضعیت فلور میکروبی روده بزرگ و کوچک به کار می رود و برای پیشگیری در برابر میکروارگانیسم های بیماریزا در میزبان مورد استفاده قرار می گیرد. ساکارومیسس سرویسیه که به مخمر نان نیز معروف است، در تخمیر الکلی خمیر نان و آبجو و دیگر منابع کربوهیدراتی نقش دارد. در طی این فرایند مخمر با تغذیه از قند، الکل و دی اکسید کربن تولید می کند. ساکارومایسس سرویزیه مهم‌ترین مخمر برای تولید نان، آبجو و شراب و ... می‌باشد. که فرایند تبدیل قند به الکل و کربن دی اکسید در فرایند تهیه ی شراب از انگور توسط این مخمر انجام می‌شود که هرچه قند انگور بیشتر باشد مقدار الکل شراب بیشتر خواهد بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]