سامانه بایگانی و تبادل تصویر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Workflow diagram.png

سامانه بایگانی و تبادل تصویر معروف به سیستم PACS (به انگلیسی: Picture Archieving and Communication System) عبارتست از شبکه یا سیستم الکترونیکی بایگانی و تبادل تصاویر پزشکی.[۱]

در پزشکی امروز گونه‌های بسیاری از تصویربرداری به عنوان روش‌های تشخیص بیماری به کار گرفته می‌شوند که از آن جمله می‌توان پرتونگاری، سی‌تی‌اسکن، سونوگرافی، ام‌آرآی و پزشکی هسته‌ای را نام برد. با پیشرفت کاربرد فناوری‌های دیجیتال سیستم‌های تصویربرداری پزشکی نیز از شکل سنتی به دیجیتال تغییر می‌یابند. به موازات این تغییر، PACS برای بایگانی این داده‌های تصویری و باریابی و مشاهده این تصاویر، ایجاد شده است.

فرمت ویژه و استاندارد تصاویر پزشکی، دایکام نام دارد که فرمت فایل و تبادلات تصاویر در سیستم PACS تابع این استاندارد می‌باشد.

امروزه به علت نياز فراوان به جابجایي تصاوير پزشکی بين بخش‌هاي بيمارستان، تله راديولوژي اهمیت بسیار زیادی پیدا کرده است. بنابراین آرشيو تصاوير و سيستم‌هاي شبکه‌اي (PACS) قابليت‌هاي جديدي را در این حوزه به ارمغان آورده اند که فواید و مزایای متعدد آن بر کسی پوشیده نیست. كاهش مراحل كاري، صرفه‌جویی در زمان، افزايش كارايي، دسترسي راحت‌تر به تصاوير و گزارشات قديمي، وقفه‌هاي كاري كمتر، کاهش هزينه نيروي انساني، جلوگیری از گم شدن تصاویر، كاهش فاحش زمان لازم از اخذ تصوير تا رسيدن آن به دست پزشک، افزایش حجم خدمات درمانی و ده‌ها مزیت دیگر از دستاوردهای بکارگیری تکنولوژی PACS در حوزه داده‌های پزشکی است.

از سوی دیگر با فراگیرتر شدن سیستم‌های web-based، امکان انتقال سریع و ارزان کلیه اطلاعات بالینی و تصاویر بیمار از مناطق محروم به مراکز تخصصی و مراکز مشاوره‌ای و دانشگاهی کشور فراهم آمده است. از دیگر مزایای آرشیو تصاویر پزشکی به صورت دیجیتال می‌توان به حذف هزینه‌های فیلم رادیولوژی و همچنین عدم نیاز به فضای فیزیکی مورد نیاز برای دستگاه‌های ظهور و ثبوت فیلم رادیولوژی و واحد بایگانی و در نتیجه صرفه‌جویی 30-40 درصدی هزینه‌های بخش رادیولوژی مراکز درمانی، اشاره کرد. از منظری دیگر، استقرار سیستم PACS در مراکز درمانی سراسر کشور، موجب شکل‌گیری شبکه ارتباطی پزشکان و تبادل نظر و مشاوره پزشکی در سطح کشور می‌شود.

طبق گزارش موسسه KLAS در سال 2003، میزان بهبود موارد مرتبط با تصویربرداری تشخیصی به شرح زیر است:

كاهش در هزينه‌هاي فيلم و محل نگهداري 48%

افزايش بهره‌وري و كارايي 46%

دسترسي راحت‌تر به تصاوير 36%

بهبود زمان گردش كار 28%

كاهش در گم شدن فيلم 24%

كاهش در هزينه نيروي انساني 20%

افزايش رضايت بيماران 19%

افزايش رضايت پزشكان و كارشناسان 13%


منابع[ویرایش]

  1. Digital Imaging and Communications in Medicine (DICOM): A Practical Introduction and Survival Guide. Oleg S. Pianykh. 2008. ISBN 3-540-74570-X pp.5