سازگاری عقبرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در مخابرات و رایانه توانایی پس‌سازگاری یا سازگاری عقبرو به ابزار یا فناوری گفته می‌شود که توانایی کار کردن با ورودی‌های درست‌شده در نسخه‌های پیش از خود را هم دارد. اگر فرآورده‌ای بنابر استانداردهای تازه درست شده باشد ولی توانایی خواندن، مشاهده‌کردن یا پخش استانداردها و قالب‌های پیش از خود را هم داشته باشد، این فرآورده پس‌سازگار خوانده می‌شود یا می‌گوییم دارای پس‌سازگاری است.[۱]

به تغییر یک سامانه به نحوی که قابلیت سازگاری عقبرو نداشته باشد، گاهی سازگاری عقبروی «شکننده» (انگلیسی: "breaking" backward compatibility) اطلاق می‌شود.[۲]

مثال‌ها[ویرایش]

  • راه اندازهای دیسک‌های بلو-ری (Blu-ray) توانایی خواندن دیسک‌های لوح فشرده (CD) و دی وی دی (DVD) را دارند.
  • PCI Express 2.0 سازگاری عقبرو با PCI Express 1.1 را دارند.
  • USB 3.0، که از ابزارهای USB 2.0 و USB 1.1 هم پشتیبانی می‌کند.

منابع[ویرایش]

  1. J.K. Petersen (2002), The Telecommunications Illustrated Dictionary (Second ed.), CRC Press, ISBN 978-1-4200-4067-8
  2. Paul Belleflamme; Martin Peitz (2010), "Strategies in standard wars", Industrial Organization: Markets and Strategies, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-86299-8