رگینه اولسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رگینه اولسن در سال ۱۸۴۰ (نقاشی توسط امیل Bærentzen)

رگینه اولسن (۲۳ ژانویه ۱۸۲۲ - ۱۸ مارس ۱۰۹۴ ) یک بانوی دانمارکی بود که از سپتامبر ۱۸۴۰ تا اکتبر ۱۸۴۱ نامزد فیلسوف و خداشناس دانمارکی سورن کی یرکگارد بود.

نامزدی با کی یرکگارد[ویرایش]

کی یرکگارد "رگینه اولسن" را در خانه‌ی یکی از دوستانش می‌بیند و عاشق او می شود.

آشنایی[ویرایش]

چند سال بعد بهانه‌ای می‌یابد و به خانه خانواده اولسن می‌رود. او در باره آن روز می گوید:

درخیابان بیرون خانه‌شان هم دیگر را دیدیم. گفت کسی خانه نیست.آنقدر بی مغز بودم که این را به حساب دعوت گذاشتم.با او داخل خانه شدم. در اتاق پذیرایی دوتایی تنها،در برابر هم ایستاده بودیم. اندکی معذب بود.از او خواستم ،مثل همیشه قطعه ای بزند. او هم زد. اما باز هم راحت نبودیم.آن وقت یک دفعه دفترچه نت را از جلویش برداشتم،آن را بستم. و با اندکی خشونت به روی پیانو پرت کردم وگفتم :"حالا اصلاً موسیقی به چه درد من می خورد!این تویی که من دنبالت هستم." ساکت ماند. تلاش دیگری نکردم که دلش را به دست بیاورم...

مستقیم پیش پدرش رفتم. یادم هست نگران بودم که مبادا فکر "رگینه"را زیادی به خودم مشغول کرده باشم...پدرش راضی به این ازدواج بود برای۱۰سپتامبر ،وقت دادند.

حتی یک کلمه برای ترغیب رگینه نگفتم. رگینه جواب مثبت داد.گگور در یاداشت های روزانه اش می نویسد:او خودش را به من سپرد،تقریباً عبادت می کرد و از من می خواست عاشقش باشم. و این چنین بر من تاثیر گذاشت و به هیجانم آورد...

بحران[ویرایش]

کی یر گگور آشکارا احساس کرد که باید رگینه را رها کند.چون در آن زمان معتقد بود این انتخابی ست میان رگینه و خدا ! " مسئله این است که به یک فکر بچسبی. "و گگور خدا را انتخاب کرد. پایان دادن به این رابطه سخت بود. درآن زمان به این راحتی نمی شد نامزدی را به هم زد،خصوصاً اگر دلیل معقولی نداشتی. گگور مجبور شد شقاوت پیشه کند تا رگینه دست از او بشوید.کی یرگگور در باره آن روزها در یاداشت های روزانه اش نوشته است :"دوران رنج وحشتناکی بود. مجبور بودم آنگونه شقاوت بورزم و در عین حال آنگونه هم عشق بورزم. رگینه مثل یک ماده ببر می جنگید."

جدایی[ویرایش]

آن ها از هم جدا شدند. گگور ازآن روز می گوید:

"رگینه گفت قول بده به فکر من باشی. من قول دادم. گفت :مرا ببوس."بوسیدمش، بی شور و شهوت." و از هم جدا شدیم . تمام آن شب در رختخواب گریه کردم.رگینه پس از به هم خوردن این رابطه سخت بیمار شد. دو سال بعد با "فرد ریک اشلگل " ازدواج کرد.

گگور بعد ها به این نتیجه رسید که رها کردن رگینه اشتباه بوده و اگر ایمان بیشتری به خدا داشت،و واقعاً باور داشت که خدا هر کاری را ممکن می کند، می توانست رگینه را هم داشته باشد.گگور تا پایان عمر ازدواج نکرد.

منابع[ویرایش]

اگر ایمان داشتم او به من باز می‌گشت. بررسی کتاب «راز رگینه: داستان نامزد کی‌یرکگور و همسر شلگل» نوشتۀ یوآکیم گاف

  • Garff, Joakim (2000). SAK (in Danish). Gads Forlag. ISBN 87-12-02243-8. 
  • Garff, Joakim (2005). Søren Kierkegaard: A Biography. Princeton University Press. ISBN 0-691-09165-X. 
  • Kierkegaard, Søren (1996). Papers and Journals: A Selection. tr. Hannay. Penguin Classics. ISBN 0-14-044589-7. 
  • Kirmmse, Bruce H. (1996). Encounters with Kierkegaard: A Life as Seen by his Contemporaries. Princeton University Press. ISBN 0-691-01106-0. 
  • Tudvad, Peter (2004). Kierkegaards København (in Danish). Politikens Forlag. ISBN 87-567-6533-9.