رلوکتانس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در فیزیک و در بحث مربوط به الکترومغناطیس، رلوکتانس یا مقاومت مغناطیسی، کمیتی است که برای تحلیل مدارهای مغناطیسی استفاده می شود. این پارامتر از لحاظ ریاضی متشابه با مقاومت الکتریکی در مدارهای الکتریکی است.

تعریف[ویرایش]

رلوکتانس مجموع (معادل) در یک مدار مغناطیسی عبارت است از نسبت نیروی محرکه مغناطیسی، به شار مغناطیسی کل:

\mathcal R = \frac{\mathcal F}{\Phi}

که در آن \mathcal R رلوکتانس بر حسب آمپر دور بر وبر است. \mathcal F نیروی محرکه مغناطیسی برحسب آمپر دور است. Φ شار مغناطیسی بر حسب وبر می‌باشد. هوا و آب دارای رلوکتانس زیادی هستند ولی فلزاتی که به راحتی خاصیت مغناطیسی پیدا می کنند، (همچون آهن نرم) دارای رلوکتانس کمی هستند. رلوکتانس یک عنصر (قطعه) مغناطیسی در یک مدار مغناطیسی یکنواخت را می‌توان از رابطه‌ی زیر یافت:

\mathcal R = \frac{l}{\mu_0 \mu_r A}

که در آن: l طول قطعه (عنصر) مغناطیسی بر حسب متر است. \mu_0 ثابت تراوایی خلأ بر حسب هانری بر وبر است. \mu_r تراوایی نسبی قطعه (عنصر) مغناطیسی است(بدون بُعد) A سطح مقطع مقابل شار مغناطیسی است(بر حسب متر مربع)

پرمانس[ویرایش]

همچنین معکوس (وارون) رلوکتانس را پرمانس می‌نامند.

\mathcal P = \frac{1}{\mathcal R}

منابع[ویرایش]