پرش به محتوا

راینهایتسگبوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

راینهایتسگبوت (به آلمانی: Reinheitsgebot؛ تلفظ آلمانی: [ˈʁaɪnhaɪtsɡəboːt] (شنیدنⓘ)، ترجمهٔ تحت‌الفظی: «دستور خلوص») به دسته‌ای از قوانین گفته می‌شود که در آلمان و امپراتوری مقدس روم افزودنی‌ها به آبجو را محدود می‌کرد. معروف‌ترین نسخهٔ آن در بایرن در سال ۱۵۱۶ (توسط ویلهلم چهارم) تصویب شد، اما قوانین مشابهی پیشتر نوشته شده‌بود و قوانین کنونی با نسخهٔ بایرن بسیار متفاوت‌اند.

این دستور خلوص تنها در بایرن اجرایی بود و در سال ۱۹۰۶ در کل آلمان تصویب شد و هیچ‌گاه حالت اجرایی در خارج از آلمان نداشته‌است.

نسخهٔ سال ۱۵۱۶ بایرن تنها اجازهٔ افزودن آب، جو، و رازک را می‌دهد. مخمر را به‌عنوان یک افزودنی ذکر نشده‌است، اما در آن زمان مخمر یک افزودنی محسوب نمی‌شد. هر افزودنی دیگری که در طول تولید آبجو اضافه شود، باعث می‌شود که دیگر نتوان به‌طور قانونی به آن آبجو گفت.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]