رایانه مجازی تحت شبکه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شبکه مجازی رایانه (به انگلیسی: Virtual Network Computing) (اختصاری VNC)، سیستم تعریف شده برای انتقال محتویات رایانه با استفاده از پروتکل RFB (Remote FrameBuffer) است تا بتوان از راه دور رایانه‌ی را کنترل نمود. این سیستم، تصویر نقش بسته به روی رایانه راه دور را به رایانه کاربر در مکانی دیگر ارسال می‌کند و همچنین اطلاعات کلیدهایی که کاربر فشار می‌دهد یا کلیک‌های موش‌واره را به رایانه مقصد می‌رساند. با این روش می‌توان به هر رایانه‌ی تحت شبکه وصل شد و آن را همانند رایانه معمولی هدایت نمود.

"وی‌ان‌سی" به یک یا چند سیستم‌عاملی محدود نمی‌شود و تحت هر سیستم‌عاملی قابل استفاده است. یک باز کنندهٔ "وی‌ان‌سی" (VNC View) می‌تواند به هر "وی‌ان‌سی" سروری متصل شود و آن سرور را هدایت نماید. همچنین سرور اجازه متصل شدن چند کاربر را در یک زمان را می‌دهد.

"وی‌ان‌سی" در ابتدا توسط شرکت "ای‌تی‌اندتی" (AT&T) طراحی و ساخته شد. متن اصلی "وی‌ان‌سی" و "وی‌ان‌سی"های مدرن تحت جواز "جی‌اِن‌یو" (GNU) یا جواز استفاده عمومی (General Public License) منتشر شده است.

مطالعه بیشتر[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]