راکی مارسیانو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
روکی مارسیانو
مشخصات
نام واقعیروکو فرانسیس مارچگیانو
لقب
  • بمب براکتون
  • صخره براکتون
دستهسنگین‌وزن
قد۵ فوت ۱۱ اینچ (۱٫۸۰ متر)
گسترهٔ دست‌ها۶۸ اینچ (۱۷۳ سانتیمتر)
ملیتآمریکایی
زادروز۱ سپتامبر ۱۹۲۳
براکتون، ماساچوست
درگذشت۳۱ اوت ۱۹۶۹ (۴۵ سال)
نزدیکی نیوتون، آیووا
طرز ایستادنارتدوکس
اطلاعات بوکس
تعداد مبارزه‌ها۴۹
تعداد برد۴۹
برد با ناک‌اوت۴۳
باخت۰
مساوی۰
بدون نتیجه۰

روکو فرانسیس مارچگیانو (به انگلیسی: Rocco Francis Marchegiano) ‏(زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۲۳ – درگذشتهٔ ۳۱ اوت ۱۹۶۹) که بیشتر با نام روکی مارجیانو (به انگلیسی: Rocky Marciano) شناخته‌شد، بوکسور حرفه‌ای آمریکایی بود که بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ به رقابت می‌پرداخت. او قهرمان سنگین‌وزن بوکس جهان بود و شش بار متوالی در طول چهار سال از عنوان قهرمانی خود در مقابل بوکسورهایی از جمله جرسی جو والکات، رولاند لا استارزا، آزارد چارلز و آرچی مور دفاع کرد. مارسیانو به عنوان تنها بوکسور سنگین‌وزن شکست‌ناپذیر در رقابت‌های حرفه‌ای بوکس از دنیای قهرمانی کناره‌گیری کرد.

او به سبک مبارزات بی‌امان، قدرت بسیار مشتهایش، استقامت و فک قوی مشهور بود، مارچیانو توسط مورخان بعنوان بزرگترین بوکسورهای همه دوران برگزیده شده‌است و در حال حاضر توسط BoxRec به عنوان پنجمین بوکسور بزرگ سنگین‌وزن تاریخ درج شده‌است. درصد ناک اوت به برد او ۸۷٫۷۶٪ یکی از بالاترین ضرایب در تاریخ بوکس سنگین‌وزن است.

به اعتقاد کارشناسان بوکس، مسابقهٔ «جرسی جو والکات» در برابر راکی مارسیانو بزرگ‌ترین مسابقه قهرمانی سنگین‌وزن بوکس حرفه‌ای تاکنون بوده‌است. راکی در آن مسابقه تا راند سیزدهم از نظر امتیازی بسیار عقب بود، اما در راند سیزده با ضربه دست راست که گفته می‌شد این ضربه هر کسی را نقش بر زمین می‌کرد؛ والکات را ناک اوت کرد و قهرمان جهان شد.[۱]

اوایل زندگی[ویرایش]

او فرزند پیرینو مارچگیانو (به انگلیسی: Pierino Marchegiano) و پاسکالینا پیکیوتو (به انگلیسی: Pasqualina Picciuto)، در جنوب بروکتون ماساچوست بزرگ شد. هر دو والدین وی از ایتالیا مهاجر بودند. پدر وی اهل ریپا تیاتینای آبروزو(Ripa Teatina,Abruzzo)بود، در حالی که مادرش اهل سن بارتولومئو در گالدو، کامپانیا (San Bartolomeo in Galdo, Campania) بود. روکی دو برادر داشت، لوئیس (با نام مستعار سونی) و پیتر و همچنین سه خواهر به نام‌های آلیس، کنکتا و الیزابت. هنگامی که مارسیانو حدود ۱۸ ماهه بود مبتلا به سینه پهلو شد که او را تا پای مرگ برد.

در جوانی، او با تجهیزات دست‌ساز خانگی وزنه‌برداری کار می‌کرد (بعدها در زندگیش مشتری چارلز اطلس بود) و از یک کیسه پستی پر شده به عنوان یک کیسه سنگین استفاده کرد که از یک درخت در حیاط پشتی شان آویزان بود. او در دبیرستان براکتون درس خواند، جایی که هم بیس بال و هم فوتبال بازی می‌کرد. با این حال او از تیم بیس بال مدرسه به دلیل پیوستن به لیگ کلیسا جدا شد. او قانون مدرسه را نقض کرده بود، قانونی که بازیکنان را از پیوستن به تیم‌های دیگر منع می‌کرد. روکی پس از پایان کلاس دهم، ترک تحصیل کرد.

سپس مارچیانو به عنوان کارگر در کامیون‌های حمل یخ و زغال سنگ براکتون مشغول به کار شد. او همچنین به عنوان کارگر گود بردار راه‌آهن و کارگر کفاش کار می‌کرد. او ساکن هانسون، ماساچوست بود. خانه ای که او در آن زندگی می‌کرد هنوز در خیابان اصلی پابرجاست.

در مارس ۱۹۴۳، مارچیانو برای مدت دو سال در ارتش آمریکا خدمت کرد. وی که در سوانسی ولز(Swansea, Wales) مستقر شده بود، به حمل و نقل کشتی در کانال انگلیسی به نرماندی کمک کرد. پس از پایان جنگ، وی دوره خدمت خود را در مارس ۱۹۴۶ در فورت لوئیس واشینگتن به پایان رساند.

دوره آماتور[ویرایش]

رکورد مارسیانو در دوره آماتور ۸ بر در مقابل ۴ باخت بود. مارسیانو در زمان جنگ نماینده ارتش شد و در مسابقات بوکس نیروهای مسلح آماتور در سال ۱۹۴۶ پیروز شد. دوره آماتور او به‌طور خلاصه در ۱۷ مارس ۱۹۴۷ زمانی که مارچیانو به عنوان یک رقیب حرفه ای در ولی آرنا گاردنز (Valley Arena Gardens) در هولی اوک ماساچوست (Holyoke, Massachusetts)، وارد رینگ شد و با عنوان "راکی مکیاننو از وستوور فیلد" "Rocky Mackianno of Westover Field" ثبت شد، دوران آماتوری او پایان یافت. در آن شب، او در راند سو بوکسور محلی لی اپرسون (به انگلیسی: Lee Epperson) را ناک اوت کرد. در حرکتی غیرمعمول، مارچیانو به رده آماتور بازگشت و در مسابقات قهرمانی دستکش‌های طلایی (به انگلیسی: Golden Gloves) در مارس ۱۹۴۸ جنگید. او در این مسابقه ضربات سختی از بوکسور جنجالی کولی والاس (به انگلیسی: Coley Wallace) دریافت کرد. روکی در طول بهار به عنوان یک آماتور به مبارزات خود ادامه داد و در مسابقات المپیک AAU در بوستون گاردن به رقابت پرداخت. در آنجا او جورج مک اینیس (به انگلیسی: George McInnis) را ناک اوت کرد، اما در طول مسابقه دستهایش صدمه دیده و مجبور شد از این مسابقات خارج شود. این آخرین دوره آماتور او بودو

در اواخر مارس ۱۹۴۷، مارچیانو به همراه چند نفر از دوستانش به فایتویل، کارولینای شمالی سفر کردند تا برای تیم بیس بال شیکاگو کابز(Chicago Cubs) بازی کنند. مارچیانو سه هفته تیم را ترک کر. وی پس از ناکامی در یافتن جایگاه در تیم دیگری به براکتون بازگشت و تمرین بوکس را با دوست قدیمیش آلی کلمبو (به انگلیسی: Allie Colombo) آغاز کرد. آل ویل و چیک ورگلز مدیران و چارلی گلدمن (به انگلیسی: Charley Goldman) مربی و معلم او بودند.

دوره حرفه ای[ویرایش]

اگرچه او یک رکورد حرفه ای در مقابل لی اپرسون (به انگلیسی: Lee Epperson) در کارنامه خود داشت، اما مارچیانو از ۱۲ ژوئیه سال ۱۹۴۸ به‌طور دائمی به عنوان یک بوکسور حرفه ای شروع به کار کرد. او در آن شب، بر هری بیلازاریان (به انگلیسی: Harry Bilazarian) غلبه کرد. او ۱۶ مسابقه اول خود را با ناک اوت حریف برنده شد(۷ مورد در راند اول و ۹ مورد قبل از راند ۵). دان موگارد (کارنامه:۱۷–۹–۱)(به انگلیسی: Don Mogard) اولین بوکسوری بود که مسیر مبارزه با او را تا آخر طی کرد (کل ۱۰ ران مسابقه) با «راک» (لقب مارچیانو) بود، اما مارچیانو با امتیازات یکجانبه ای پیروز شد.

در اوایل کار خود، گزارشگر رینگ در پروویدنس رود آیلند (Providence ,Rhode Island)، نتوانست نام او را درست تلفظ کند، بنابراین او تصمیم به تغیر تلفظ نام خانوادگی خود "Marchegiano" گرفت؛ بنابراین ال ویل مدیر مارچیانو، پیشنهاد کرد یک نام مستعار برای او انتخاب کنند. اولین پیشنهاد Rocky" Mack" بود که مارچیانو آن را رد کرد و تصمیم گرفت با اسم "مارچیانو" با تلفظ ایتالیایی اش به روی رینگ برود.

مارچیانو در ۳ مسابقه دیگر با ناک اوت به پیروزی رسید و سپس به مصاف تد لوری (کارنامه:۵۸–۴۸–۹) (به انگلیسی: Ted Lowry) رفت. مارسیانو پیروزی‌های قبلی خود را زده نگه داشت و شکست سخت یکانبه ای به لوری تحمیل کرد و او را به شدت در هم کوبید. پس از آن چهار پیروزی با ناک اوت دیگر از جمله یک مسابقه پنج راندی در ۱۹ دسامبر ۱۹۴۹ با فیل موسکاتو (کارنامه:۵۶-۲۰-۲۰) (به انگلیسی: Phil Muscato) بوکسور با تجربه سنگین‌وزنی از بوفالوی نیویورک که اولین حریف «نامدار» ی بود که مارچیانو با آن روبرو شد. سه هفته پس از این مبارزه، مارچیانو با یک ناک اوت در راند ششم، در نیویورک، کارمینه وینگو (کارنامه:۱۶-۱-۰-۰) (به انگلیسی: Carmine Vingo) را تقریباً تا حد مرگ در هم کوبید و شکست داد.

مارچیانو در مقابل لا استارزا[ویرایش]

در ۲۴ مارس ۱۹۵۰، مارچیانو با رولان لا استارزا (به انگلیسی: Roland La Starza) مبارزه کرد و با شمارش آرا در طول ۱۰ راند برنده شد. احتمالاً لا استارزا بیش از هر بوکسور حرفه ای دیگری به شکست دادن مارچیانو نزدیک بوده‌است. امتیاز طرفین ۵–۴، ۴–۵ و ۵–۵ بود. مارسیانو برمبنای سیستم امتیاز اضافی که در آن زمان در نیویورک و ماساچوست مرسوم بود، پیروز شد. رولان با سیستم امتیاز دهی، امتیاز اضافی را برای ناک اوت به دست نیاورد و مارچیانو در این مبارزه ناک اوت را به ثمر رساند. داور مسابقه «واتسون» تصمیم گرفت امتیاز این دوره را برای مارسیانو بدهد. هر دو بوکسور قبل از مبارزه ناکام بودند و امتیاز لا استارزا ۳۷–۰ بود.

دوره‌های بعدی[ویرایش]

قبل از بازی برگشت با لوری (;کارنامه:۶۱-۵۶-۱۰)، ۳ پیروزی دیگر با ناک اوت، به پیروزی قاطعی دست یافت بدست آورد، پس از آن، او با ناک اوت ۴ مسابقه دیگر را برنده شد. پس از غلبه بر رد اپلگیت (کارنامه:۱۱-۱۴-۲) (به انگلیسی: Red Applegate) در اواخر آوریل ۱۹۵۱، مسابقه وی با رکس لاین (کارنامه:۳۴-۱-۲) (به انگلیسی: Rex Layne) در ۱۲ ژوئیه ۱۹۵۱، برای اولین بار در تلویزیون ملی به نمایش درآمد که با در هم کوبیدن او طی شش راند به پیروزی دیگری دست یافت.

در ۲۷ اکتبر ۱۹۵۱، مارچیانوی ۲۸ ساله، بر جو لوئیس ۳۷ ساله با نتیجه ۶٫۵ بر ۵ غلبه کرد.

بعد از چهار برد دیگر، از جمله پیروزی بوکسور ۳۵ ساله لی ساوولد (کارنامه:۹۶-۳۷-۳) (به انگلیسی: Lee Savold) و هری متیوز (کارنامه:۸۱-۳-۵) (به انگلیسی: Harry Matthews)، مارچیانو با یک شلیک عنوان قهرمانی جهان را بدست آورد.

مسابقات قهرمانی[ویرایش]

مارسیانو در ۱۹۵۴

در ۲۳ سپتامبر سال ۱۹۵۲ مارچیانوی ۲۹ ساله، با جرسی جو والکات (به انگلیسی: Jersey Joe Walcott) قهرمان ۳۸ ساله سنگین‌وزن جهان، در فیلادلفیا روبرو شد. والکات در راند اول مارچیانو را به گوشه برد و به‌طور پیوسته امتیاز گرفت. در راند سیزدهم، والکات با یک هوک راست قدرتمند به زانو نشست و روی طناب‌ها افتاد. او تا مدتی بعد از شمارش بی حرکت دراز کشید و مارچیانو قهرمان جدید سنگین‌وزن جهان شد. تا قبل از پایان مسابقه، والکات با امتیازهای ۸–۴، ۷–۵ و ۷–۴ پیشتاز بود.

اولین دفاع او از مقامش یک سال بعد اتفاق افتاد. بازی برگشت در برابر والکات ۳۹ ساله، که این بار در دور اول او را ناک اوت کرد.

بعد، نوبت رولان لا استارزا (به انگلیسی: Roland La Starza) بود که مارچیانو را به چالش بکشد. مارچیانو پس از کسب برتری نسبی و کسب امتیازاتی از داوران، در راند یازدهم موفق به ناک اوت فنی رولان شد.

پس دو برد پیاپی دیگر طی دو مبارزه رفت و برگشت، مقابل قهرمان افسانه ای سنگین‌وزن سابق و نیمه سنگین جهان آزارد چارلز ۳۳ ساله (به انگلیسی: Ezzard Charles)، بدست آورد. او تنها بوکسوری است که توانسته ۱۵ راند در برابر مارچیانو بایستد. مارچیانو اولین مبارزه با آزارد را با امتیاز و دومی را با ناک اوت فنی در راند هشتم به دست آورد. سپس، مارچیانو با دان کوکل (به انگلیسی: Don Cockell) قهرمان انگلیس و اروپا دیدار کرد. مارسیانو با ناک اوت فنی در راند نهم، او را به خانه فرستاد.

آخرین دوره قهرمانی مارسیانو برابر ۲۱ سال سپتامبر ۱۹۵۵ مقابل آرچی مور (به انگلیسی: Archie Moore) 38 ساله بود. این مسابقه از اول قرار بود ۲۰ سپتامبر برگزار شود، اما به دلیل هشدارهای طوفان، یک روز به تعویق افتاد. در راند دوم، مارچیانو نزدیک بود با شمارش داور ناک اوت شود، اما با جمع و جور کردن خود توانست با ناک اوت کردن حریف در راند نهم، از عنوان قهرمانیش دفاع کند.

مارچیانو در ۲۷ آوریل ۱۹۵۶، در سن ۳۲ سالگی بازنشستگی خود را اعلام کرد. او کار خود را با ۴۹ پیروزی پیاپی و بدون باخت به پایان رساند.

زندگی بعد از بوکس[ویرایش]

زمانی که در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۹ اینگمار جوهانسون (به انگلیسی: Ingemar Johansson) در مسابقات قهرمانی سنگین‌وزن جهان مقام سنگین‌وزن جهان را از فلوید پترسون (به انگلیسی: Floyd Patterson) گرفت، متوجه مارچیانو شده و او را به چالش کشید. مارچیانو پس از یک ماه تمرین و بعد از چهار سال دوری از تمرین و مبارزه، تصمیم گرفت که به این موضوع فکر نکند و دیگر هیچگاه به آن فکر نکرد.

بعد از بازنشستگی، مارچیانو وارد دنیای تلویزیون شد و اولین بار در فیلم Combat ظاهر شد! قسمت "Masquerade" و سپس در سال ۱۹۶۱ میزبان یک برنامه بوکس هفتگی در تلویزیون شد. برای مدت کوتاهی، او به عنوان داور فنی در کشتی کار کرد (مارسیانو یک کشتی‌گیر خوب در دوره دبیرستان بود). وی سالها به عنوان داور و مفسر بوکس در مسابقات بوکس فعالیت کرد. وی همچنین به عنوان شریک و نایب رئیس شرکت Papa Luigi Spaghetti Dens، یک شرکت تجاری مستقر در سانفرانسیسکو که توسط جو کرنس و جیمز برالی تشکیل شده بود. او خانه ای سفارشی در شماره ۶۴۱ خیابان NW 24 در ویلتون مانورس فلوریدا، حومه فورت لادردیل ساخت. این خانه همچنان تا سال ۲۰۱۸ باقی بود.

در اواخر ژوئیه ۱۹۶۹، اندکی قبل از مرگش، مارچیانو در فیلمبرداری فیلم برترین مسابقه: مارسیانو در مقابل علی (به انگلیسی: The Superfight: Marciano vs. Ali) شرکت کرد. فیلمبرداری این دو بوکسور به صورت حرفه‌ای انجام شدند، سپس فیلم ویرایش شد تا با یک شبیه‌سازی رایانه ای از یک فرضیه بین آنها، که هر کدام در ابتدای کار بودند، مطابقت داشته باشد. این برنامه در ۲۰ ژانویه ۱۹۷۰ پخش شد، در یک نسخه مارپچانو برنده شد و در نسخه دوم نیز محمد علی برنده شد.

مرگ[ویرایش]

در ۳۱ اوت ۱۹۶۹ (روز قبل از تولد ۴۶ سالگی)، مارچیانو سوار هواپیمای سسنا ۱۷۲ شخصی اش بود که به سمت دس ماینس، آیووا پرواز می‌کرد. شب هنگام و شرایط جوی نامساعد شده بود. خلبان گلن بلز، در کل ۲۳۱ ساعت سابقه پرواز داشت که ۳۵ ساعت آن در شب بود. بلز سعی کرد هواپیما را در یک فرودگاه محلی در خارج از نیوتن، آیووا فرود آورد، اما هواپیما دو مایل قبل از باند فرود به یک درخت برخورد کرد. مارچیانو در صندلی عقب، فرانکی فارل ۲۸ ساله، بزرگترین پسر لو فارل، بوکسور سابق بود که از کودکی مارچیانو را می‌شناخت. مارسیانو، بلز و فارل هر سه در اثر این سانحه کشته شدند.

در گزارش هیئت ایمنی حمل و نقل ملی آمده‌است: «خلبان اقدام به عملیاتی کرد که بیش از سطح تجربه و توانایی اش بود، پرواز با دید کم و شرایط نامساعد جوی و عدم آشنایی به منطقه». مارچیانو در راه سخنرانی برای حمایت از فرزند دوستش بود و یک جشن تولد غافلگیرکننده در انتظار او بود. او امیدوار بود که صبح زود برای جشن تولد ۴۶ سالگی اش نزد همسرش برگردد.

مارسیانو در گورستان فورست لاون در فورت لادردیل، فلوریدا به خاک سپرده شد. همسر وی باربارا مارچیانو پنج سال بعد از او در سن ۴۶ سالگی به علت سرطان ریه درگذشت و در کنار او به خاک سپرده شد.

سوابق بوکس حرفه ای[ویرایش]

خلاصه بوکس حرفه ای
۴۹ مبارزه ۴۹ بُرد ۰ شکست
با ناک‌اوت ۴۳ ۰
با تصمیم داور ۶ ۰
No. Result Record Opponent Type Round, time Date Location Notes
۴۹ Win ۴۹–۰ ایالات متحده آمریکا Archie Moore KO 9 (15), ۱:۱۹ ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۵ ایالات متحده آمریکا Yankee Stadium, New York City, New York, U.S. Retained NBA, The Ring and lineal heavyweight titles
۴۸ Win ۴۸–۰ بریتانیا Don Cockell TKO 9 (15), ۰:۵۴ ۱۶ مه ۱۹۵۵ ایالات متحده آمریکا Kezar Stadium, San Francisco, California, U.S. Retained NBA, The Ring and lineal heavyweight titles
۴۷ Win ۴۷–۰ ایالات متحده آمریکا Ezzard Charles KO 8 (15), ۲:۳۶ Sep 17, 1954 ایالات متحده آمریکا Yankee Stadium, New York City, New York, U.S. Retained NBA, The Ring and lineal heavyweight titles
۴۶ Win ۴۶–۰ ایالات متحده آمریکا Ezzard Charles UD ۱۵ Jun 17, 1954 ایالات متحده آمریکا Yankee Stadium, New York City, New York, U.S. Retained NBA, The Ring and lineal heavyweight titles
۴۵ Win ۴۵–۰ ایالات متحده آمریکا Roland La Starza TKO ۱1 (15) ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۳ ایالات متحده آمریکا Polo Grounds, New York City, New York, U.S. Retained NBA, The Ring and lineal heavyweight titles
۴۴ Win ۴۴–۰ ایالات متحده آمریکا Jersey Joe Walcott KO 1 (15), ۲:۲۵ ۱۵ مه ۱۹۵۳ ایالات متحده آمریکا Chicago Stadium, Chicago, Illinois, U.S. Retained NBA, The Ring and lineal heavyweight titles
۴۳ Win ۴۳–۰ ایالات متحده آمریکا Jersey Joe Walcott KO 13 (15), ۰:۴۳ ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۲ ایالات متحده آمریکا Municipal Stadium, Philadelphia, Pennsylvania, U.S. Won NBA, The Ring, and lineal heavyweight titles
۴۲ Win ۴۲–۰ ایالات متحده آمریکا Harry Matthews KO 2 (10), ۲:۰۴ Jul 28, 1952 ایالات متحده آمریکا Yankee Stadium, New York City, New York, U.S.
۴۱ Win ۴۱–۰ ایالات متحده آمریکا Bernie Reynolds KO 3 (10), ۲:۲۱ ۱۲ مه ۱۹۵۲ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۴۰ Win ۴۰–۰ ایتالیا Gino Buonvino KO 2 (10), ۱:۳۵ ۲۱ آوریل ۱۹۵۲ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۳۹ Win ۳۹–۰ ایالات متحده آمریکا Lee Savold RTD 6 (10), ۳:۰۰ ۱۳ فوریه ۱۹۵۲ ایالات متحده آمریکا Convention Hall, Philadelphia, Pennsylvania, U.S.
۳۸ Win ۳۸–۰ ایالات متحده آمریکا Joe Louis TKO 8 (10) ۲۶ اکتبر ۱۹۵۱ ایالات متحده آمریکا Madison Square Garden, New York City, New York, U.S.
۳۷ Win ۳۷–۰ ایالات متحده آمریکا Freddie Beshore KO 4 (10), ۰:۵۰ ۲۷ اوت ۱۹۵۱ ایالات متحده آمریکا Boston Garden, Boston, Massachusetts, U.S.
۳۶ Win ۳۶–۰ ایالات متحده آمریکا Rex Layne KO 6 (10), ۰:۳۵ Jul 12, 1951 ایالات متحده آمریکا Madison Square Garden, New York City, New York, U.S.
۳۵ Win ۳۵–۰ ایالات متحده آمریکا Willis Applegate UD ۱۰ ۳۰ آوریل ۱۹۵۱ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۳۴ Win ۳۴–۰ ایالات متحده آمریکا Art Henri TKO 9 (10), ۲:۵۱ ۲۶ مارس ۱۹۵۱ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۳۳ Win ۳۳–۰ ایالات متحده آمریکا Harold Mitchell TKO 2 (10), ۲:۴۵ ۲۰ مارس ۱۹۵۱ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Hartford, Connecticut, U.S.
۳۲ Win ۳۲–۰ ایالات متحده آمریکا Keene Simmons TKO 8 (10), ۲:۵۴ ۲۹ ژانویه ۱۹۵۱ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۳۱ Win ۳۱–۰ ایالات متحده آمریکا Bill Wilson TKO 1 (10), ۱:۵۰ ۱۸ دسامبر ۱۹۵۰ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۳۰ Win ۳۰–۰ ایالات متحده آمریکا Ted Lowry UD ۱۰ ۱۳ نوامبر ۱۹۵۰ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۲۹ Win ۲۹–۰ ایالات متحده آمریکا Johnny Shkor TKO 6 (10), ۱:۲۸ ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۰ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۲۸ Win ۲۸–۰ ایتالیا Gino Buonvino TKO 10 (10), ۰:۲۵ Jul 10, 1950 ایالات متحده آمریکا Braves Field, Boston, Massachusetts, U.S.
۲۷ Win ۲۷–۰ ایالات متحده آمریکا Eldridge Eatman TKO 3 (10) ۵ ژوئن ۱۹۵۰ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۲۶ Win ۲۶–۰ ایالات متحده آمریکا Roland La Starza SD ۱۰ ۲۴ مارس ۱۹۵۰ ایالات متحده آمریکا Madison Square Garden, New York City, New York, U.S.
۲۵ Win ۲۵–۰ ایالات متحده آمریکا Carmine Vingo KO 6 (10), ۱:۴۶ ۳۰ دسامبر ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Madison Square Garden, New York City, New York, U.S.
۲۴ Win ۲۴–۰ ایالات متحده آمریکا Phil Muscato TKO 5 (10), ۱:۱۵ ۱۹ دسامبر ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۲۳ Win ۲۳–۰ ایالات متحده آمریکا Pat Richards TKO 2 (8), ۰:۳۹ ۲ دسامبر ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Madison Square Garden, New York City, New York, U.S.
۲۲ Win ۲۲–۰ ایالات متحده آمریکا Joe Dominic KO 2 (10), ۲:۲۶ ۷ نوامبر ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۲۱ Win ۲۱–۰ ایالات متحده آمریکا Ted Lowry UD ۱۰ ۱۰ اکتبر ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۲۰ Win ۲۰–۰ ایالات متحده آمریکا Tommy DiGiorgio KO 4 (10), ۲:۰۴ ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱۹ Win ۱۹–۰ ایالات متحده آمریکا Pete Louthis KO 3 (10) ۱۶ اوت ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا New Page Arena, New Bedford, Massachusetts, U.S.
۱۸ Win ۱۸–۰ جمهوری خلق لهستان Harry Haft KO 3 (10), ۲:۲۱ Jul 18, 1949 ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱۷ Win ۱۷–۰ کانادا Don Mogard UD ۱۰ ۲۳ مه ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱۶ Win ۱۶–۰ ایالات متحده آمریکا Jimmy Evans TKO 3 (10) ۲ مه ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱۵ Win ۱۵–۰ ایالات متحده آمریکا Jimmy Walls KO 3 (10), ۲:۴۴ ۱۱ آوریل ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱۴ Win ۱۴–۰ ایالات متحده آمریکا Artie Donato KO 1 (10), ۰:۳۳ ۲۸ مارس ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱۳ Win ۱۳–۰ ایالات متحده آمریکا Johnny Pretzie TKO 5 (10), ۱:۴۶ ۲۱ مارس ۱۹۴۹ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱۲ Win ۱۲–۰ ایالات متحده آمریکا Gilley Ferron TKO 2 (6), ۲:۲۱ ۱۴ دسامبر ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Convention Hall, Philadelphia, Pennsylvania, U.S.
۱۱ Win ۱۱–۰ ایالات متحده آمریکا James Patrick Connolly TKO 1 (8), ۱:۵۷ ۲۹ نوامبر ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱۰ Win ۱۰–۰ ایالات متحده آمریکا Bob Jefferson TKO 2 (6), ۲:۳۰ ۴ اکتبر ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۹ Win ۹–۰ ایالات متحده آمریکا Gilbert Cardone KO 1 (4), ۰:۳۶ ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Uline Arena, Washington, D.C., U.S.
۸ Win ۸–۰ ایالات متحده آمریکا Bill Hardeman KO 1 (6) ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۷ Win ۷–۰ ایالات متحده آمریکا Humphrey Jackson KO 1 (6), ۱:۰۸ ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۶ Win ۶–۰ ایالات متحده آمریکا Jimmy Weeks TKO 1 (6), ۲:۵۰ ۳۰ اوت ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۵ Win ۵–۰ کانادا Eddie Ross KO 1 (6), ۱:۰۳ ۲۳ اوت ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۴ Win ۴–۰ ایالات متحده آمریکا Bobby Quinn KO 3 (4), ۰:۲۲ ۹ اوت ۱۹۴۸ ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۳ Win ۳–۰ ایالات متحده آمریکا John Edwards KO 1 (4), ۱:۱۹ Jul 19, 1948 ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۲ Win ۲–۰ ایالات متحده آمریکا Harry Bilazarian TKO 1 (4) Jul 12, 1948 ایالات متحده آمریکا Auditorium, Providence, Rhode Island, U.S.
۱ Win ۱–۰ ایالات متحده آمریکا Lee Epperson KO 3 (4), ۰:۴۲ ۱۷ مارس ۱۹۴۷ ایالات متحده آمریکا Valley Arena Gardens, Holyoke, Massachusetts, U.S.

پانویس[ویرایش]

  1. توکل شعار، حمیدرضا، ساواته (بوکس فرانسوی) و اصول مبارزه در آن، تهران، سنا، ۱۳۹۱. ص ۱۰۸.

منابع[ویرایش]

  • توکل شعار، حمیدرضا، ساواته (بوکس فرانسوی) و اصول مبارزه در آن، تهران، سنا، ۱۳۹۱.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rocky Marciano». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.