دنیا می‌خواهد فریفته شود، پس بگذار فریبش دهند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

دنیا می‌خواهد فریفته شود، پس بگذار فریبش دهند (به لاتین: Mundus vult decipi, ergo decipiatur)، جمله‌ای است به لاتین که آن را به پترونیوس، نویسنده و درباری رومی سدهٔ اول میلادی نسبت می‌دهند.

سرچشمه[ویرایش]

با اینکه این گفته را بیشتر به پترونیوس نسبت می‌دهند[۱] اما در برخی منابع به افراد دیگری نیز نسبت داده شده‌است:

  • سباستین فرانک، در کتاب Paradoxa Ducenta Octoginta، بخش CCXXXVIII در ۱۵۴۲ میلادی آورده‌است: دنیا دوست دارد فریفته شود (به لاتین: Mundus vult decipi)[۲]
  • آگوستین، در کتاب شهر خدا، فصل ۲۷. اسکاولا می‌گوید که «شهرها را باید با دین فریب داد (بدست گرفت)» (به لاتین: expedire civitates religione falli) همانگونه که «اگر دنیا فریب می‌خورد، بگذارید فریفته شود» (به لاتین: Si mundus vult decipi, decipiatur).[۳]
  • پونتیفکس ماکسیموس. اسکاولا چنین می‌گوید که فریفته شدن مردم بدست دین کاری مقتضی است و مارکوس ترنتیوس وارو بیان می‌کند که بسیاری از حقایق وجود دارد که برای مردمان عامی بی‌فایده‌اند؛ و در عین حال، بسیاری از دروغ‌ها برای مردم مفیدند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Javier Martínez, Mundus vult decipi, Ediciones Clásicas, Madrid, 2012, p. 9 ff. ISBN 84-7882-738-2
  2. Thomas Benfield Harbottle, Dictionary of Quotations (Classical), The Macmillan Co., 1906
  3. Robert Burton]], تشریح مالیخولیا, Part 3, Sect. 4. Memb. 1. Subs. 2. (Nicolas K. Kiessling, Thomas C. Faulkner, Rhonda L. Blair (editors), Oxford University Press, Vol. 3, 1990, p. 347)
  4. Plutarchus, and Theophrastus, on Superstition; with Various Appendices, and a Life of Plutarchus, Daniel Wyttenbach (translator), Printed by Julian Hibbert, No. 1 Fitzroy Place, Kentish Town, 1828, First Appendix: p5