دشت خمره‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Plain of Jars
ທົ່ງໄຫຫິນ
Plainofjars 2.jpg
Plain of Jars: Site 1
PlainOfJarsMap.jpg
Location of Plain of Jars and Xieng Khouang plain (blue shading)
موقعیت Xiangkhoang Plateau
منطقه Laos
مختصات ۱۹°۲۵′۴۸″شمالی ۱۰۳°۰۹′۱۱″شرقی / ۱۹٫۴۳°شمالی ۱۰۳٫۱۵۳°شرقی / 19.43; 103.153مختصات: ۱۹°۲۵′۴۸″شمالی ۱۰۳°۰۹′۱۱″شرقی / ۱۹٫۴۳°شمالی ۱۰۳٫۱۵۳°شرقی / 19.43; 103.153

دشت خمره‌ها (Lao: ທົ່ງໄຫຫິນ آوانگاری لائو: tʰōŋ hǎj hǐn) یک چشم‌انداز خ باستانی در لائوس است که شامل هزاران خمره یا کوزه سنگی پراکنده در ارتفاعات و دره‌های کوهپایه‌های مرکزی دشت Xiangkhoang فلات است. خمره‌ها عمدتاً در خوشه‌های مختلف در تعداد از یک تا چند صد مورد مرتب شده‌اند.

فلات شینگ خوانگ در انتهای شمالی رشته کوه Annamese Cordillera در منطقه هندوچین قرار گرفته‌است. حفاری‌ها و مطالعات صورت گرفته در دشت خمره‌ها، قدمت آن را به عصر آهن (۵۰۰ سال قبل از میلاد تا ۵۰۰ میلادی) مرتبط می‌کند که به این ترتیب، دشت خمره‌ها یکی از مهمترین سایت‌های ماقبل تاریخ در جنوب شرقی آسیا محسوب می‌شود.

سایت‌های مرتبط[ویرایش]

بیش از ۹۰ سایت باستانی خمره ای در استان شیانگخوانگ شناسایی شده‌است. هر سایت از یک تا ۴۰۰ گورخمره دارد که جنس همگی از سنگ و دارای ارتفاع و قطری متفاوت بین یک تا سه متر هستند. شیشه در ارتفاع و قطر بین 1m و 3m و همه قطع کننده از سنگ است. شکل گورها استوانه ای است و همیشه پایین آنها پهن‌تر از بالای آنهاست.[۱]

برخی گورها دارای در هستند ولی همه آنها در ندارند. نقوشی از حیواناتی چون میمون، ببر و قورباغه روی آنها وجود دارد.

گورخمره در دار

سنگ‌های دایره ای دیگری وجود دارد که متفاوت از درب هستند و ممکن است نشانه قبر باشند.

خمره‌ها به صورت خوشه ای در کوهپایه‌ها و پشته کوه‌های اطراف اطراف فلات مرکزی و دره‌های مرتفع اطراف آن قرار دارند.

جنس بیشتر خمره‌ها ماسه سنگ است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بلدکک، J, and J. Van Den Bergh 2009. زمین‌شناسی اسرار در دشت از کوزه شروع به بازکردن. زمین‌شناسی امروز است. اوت ۲۰۰۹.
  • جعبه P. 2000. بررسی اجمالی نقشه‌برداری با استفاده از GIS یونسکو دشت از کوزه میراث فرهنگی مستندات پروژه ریچارد یک Engelhardt, ed. , منطقه ای یونسکو مشاور برای فرهنگ در آسیا و اقیانوس آرام، Bangkok.
  • جعبه P. 2001. نقشه‌برداری Megaliths و انفجار مهمات یونسکو دشت از کوزه میراث فرهنگی مستندات پروژه ریچارد یک Engelhardt, ed. , منطقه ای یونسکو مشاور برای فرهنگ در آسیا و اقیانوس آرام، Bangkok.
  • جعبه P. سال ۲۰۰۳ حفاظت دشت از کوزه: Megaliths و انفجار مهمات در لائوس. ESRI, مجله GIS در باستان‌شناسی، دوره ۱-مارس ۲۰۰۳.
  • فرد Branfman (compiled by): صدای از دشت کوزه - زندگی در زیر یک جنگ هوایی; Harper & Row, 1972.
  • Karen J. Coates - دشت از کوزه (Archaeology magazine July/August 2005)
  • کولانی مادلین سال 1935. Megaliths du Haut لائوس انتشار de l ' École française d'Extrême-Orient XXV-XXVI پاریس.
  • Giteau M. 2001, هنر، et Archeologie du لائوس یک نسخه et J پیکارد، پاریس، pp. 37-57.
  • Kirby, C. 1989. باستان‌شناسی از سرزمین اصلی آسیای جنوب شرقی از 10,000 B. C. به سقوط انگکور کمبریج جهان باستان کمبریج مطبوعات دانشگاه کمبریج. pp. 228-230.
  • Nitta E. 1996. مطالعه تطبیقی شیشه دفن سنت در ویتنام و تایلند و لائوس. تاریخی علم، گزارش، Kagoshima دانشگاه ۴۳: ۱–۱۹.
  • راجرز P. B. Engelhardt, P. جعبه J. Van Den Berghهای Samlane Luangaphay و Chantone Chantavong 2003. یونسکو پروژه: حفاظت دشت از کوزه. در A. Karlström و A. Källén (eds) Fishbones و پر زرق و نشانها: جنوب شرقی آسیا باستان‌شناسی ۲۰۰۲. استکهلم: موزه شرق دور آثار باستانی.
  • راجرز P. J. Van Den Bergh 2008. میراث یک راز جنگ: پژوهش‌های باستان‌شناسی و بمب ترخیص در دشت از کوزه Lao PDR. در E. Bacus I. گلوور و P. Sharrock (eds) تفسیر جنوب شرقی آسیا گذشته‌است. بنای تاریخی، تصویر و متن. مقالات برگزیده از ۱۰ کنفرانس EASAA, Vol. 2: 400-408.
  • Sayavongkhamdy Thongsa و پیتر Bellwood 2001. های اخیر پژوهش‌های باستان‌شناسی در لائوس. بولتن Indo-Pacific ماقبل تاریخ Association 19: 101-10.
  • سنگ R. 2007. باستان‌شناسی: صرفه جویی از دست رفته فرهنگ Megalithic کوزه Xieng Khouang, لائوس، علم، ۱۶ فوریه 2007: Vol. ۳۱۵. هیچ. 5814, pp. ۹۳۴ – ۹۳۵.
  • Bounmy Thepsimuong. دشت از کوزه. راهنمای کتاب. وینتیان ۲۰۰۴.
  • ون دن برگ (دهانه) جولی ۲۰۰۷. حفاظت دشت از کوزه، Y. Goudineau و M. Lorrilard. (eds.) Etudes thematiques 18. تحقیقات جدید در لائوس-Recherches nouveles sur le لائوس.

منابع[ویرایش]

  1. Sayavongkhamdy, T. , Bellwood, P. , & Bulbeck, D. (2000). Recent archaeological research in Laos. Bulletin of the Indo-Pacific Prehistory Association, 19,