تابندگی خورشید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از درخشندگی خورشید)
پرش به: ناوبری، جستجو

تابندگی خورشید(به انگلیسی: solar luminosity), ، یک واحد نجومی در مورد تابندگی (قدرت انتشار یافته از فوتون‌ها) است که توسط ستاره‌شناسان و برای بیان تابندگی ستارگان دیگر استفاده می‌کنند. مقدار مورد توافق برای تابندگی خورشید، برابر است با ۳٫۸۳۹ × ۱۰۲۶ W، یا ۳٫۸۳۹ × ۱۰۳۳ارگ/s.[۱] نکته اینکه خورشید یک ستاره متغیر ضعیف است .

محاسبه از طریق ثابت[ویرایش]

با روش‌هایی می‌شود تابندگی خورشید را محاسبه کرد.

  • شعاع زمین ۶٫۳۸۷ کیلومتر است.
  • مسحات جانبی زمین = π×radius۲ = ۴۹٫۳ میلیون مایل مربع (۱۲۸٬۰۰۰٬۰۰۰ km²).
  • فاصله متوسط زمین تا خورشید ۹۳ میلیون مایل است (۱۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ km).
  • مساحت جو برابر است = ۴×π×radius۲ = ۱٫۰۹×۱۰۱۷ مایل مربع (۲٫۸۲×۱۰۱۷ km²).
  • قدرت جذب زمین = P(total) × Area(earth)/Area(sphere) = ۱٫۷۷×۱۰۱۷ W.
  • تخمین مقداری از طریق مردم ایجاد می‌شود حدود ۱۲×۱۰۱۲ W.
  • How much land area would be needed to power that?
    • بهترین سلول‌های خورشیدی ۳۳درصد بازدهی دارند.
    • منطقه مورد نیاز = ۱۲×۱۰۱۲/(۱۳۸۷×۰٫۳۳) = ۲۶×۱۰۹ m۲ = ۱۰۱۲۲ square miles ~۱۰۰×۱۰۰ mile square.

منابع[ویرایش]

  1. Carroll, ‎Bradley W.. Dale A. Ostlie. An Introduction to Modern Astrophysics. Pearson Addison Wesley, 2007 September, ‎. Appendix A. ISBN 0-8053-0402-9.