درآمد ناخالص

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

درآمد ناخالص (انگلیسی: Unearned income‎) در اقتصاد و حسابداری، به درآمدی اطلاق می‌شود که از طریق مالکیت زمین یا هر دارایی سرمایه ای دیگر بدست می‌آید. این اصطلاح نخستین بار توسط هنری جورج برای اشاره به درآمدهای حاصل از مالکیت ملک، به کار گرفته شد. امروزه این اصطلاح اغلب به درآمدهای دریافت شده به موجب مالکیت دارایی، (درآمد مالکیت) ارث و پرداخت‌های حاصل از مالکیت منابع عمومی اشاره دارد. درآمدهای ناخالص عمدتأ به سه دسته تفکیک می‌شوند، که شامل درآمدهای حاصل از اجاره املاک، سود حاصل از مالکیت دارایی‌های مالی و سود حاصل از مالکیت تجهیزات سرمایه ای می‌باشند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]