ددی یانکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ددی یانکی
ددی یانکی در ۲۰۱۵ در تور The Kingdom
ددی یانکی در ۲۰۱۵ در تور The Kingdom
اطلاعات پس‌زمینه
نام شناسنامه‌ایرامون لوئیز آیالا رودریگز
نام(های) دیگرددی یانکی
زاده۳ فوریهٔ ۱۹۷۶ ‏(۴۶ سال)
سان خوآن، پورتوریکو
ژانررگتون، هیپ هاپ، پاپ لاتین، موسیقی ترپ، دنس‌هال
پیشهخواننده، ترانه‌سرا، بازیگر، رپر
سال‌های فعالیت۱۹۹۰–تاکنون
وبگاه

رامون لوئیز آیالا رودریگز (به اسپانیایی: Ramón Luis Ayala Rodríguez‎؛ زادهٔ ۳ فوریهٔ ۱۹۷۶) که به طور حرفه‌ای با نام ددی یانکی (به انگلیسی: Daddy Yankee) شناخته‌می‌شود، خواننده، ترانه‌نویس، رپر، هنرپیشه و تهیه‌کننده موسیقی اهل پورتوریکو است[۱]. او ۷ بار برنده جایزۀ موسیقی بیلبورد و ۴ بار کاندیدای جایزۀ گرمی شده‌است.[۲]

او که توسط منتقدان و هواداران موسیقی به عنوان "پادشاه رگتون" شناخته‌می‌شود، هنرمندی است که کلمۀ رگتون را در سال ۱۹۹۴ برای توصیف ژانر موسیقی جدیدی که از پورتوریکو ظهور کرد و هیپ هاپ آمریکایی و اسپانیایی کارائیب را ترکیب کرد، ابداع کرد. موسیقی، و ریتم‌های رگی جامائیکایی با رپ و آواز اسپانیایی.

آیالا در ریو پیدرس متولد شد. او آرزو داشت که یک بازیکن بیسبال حرفه‌ای باشد و برای تیم Seattle Mariners of Major League Baseball بازی کرد اما قبل از اینکه بتواند به طور رسمی قرارداد امضا کند، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و یک سال و نیم را صرف بهبودی از زخم کرد. گلوله هرگز از لگن او برداشته نشد. حادثۀ تیراندازی به او اجازه داد تا کاملاً روی حرفۀ موسیقی تمرکز کند.

در سال ۲۰۰۴، ددی یانکی تک‌آهنگ بین‌المللی خود را با نام "Gasolina" منتشر کرد که با معرفی رگتون به مخاطبان در سراسر جهان و تبدیل به ژانر موسیقی، یک پدیدۀ جهانی شناخته‌می‌شود. از آن زمان، او حدود ۳۰ میلیون آلبوم به فروش رسانده‌است که او را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی لاتین تبدیل کرده‌است.

آیالا در سال ۲۰۱۷ همراه با لوییس فانسی ترانۀ معروف دسپاسیتو را اجرا کرد.

ترانۀ شکی شکی (Shaky Shaky) و به آرامی او نیز از موزیک ویدئوهای پر بازدید یوتیوب می‌باشد.

تا مارس ۲۰۲۲، ددی یانکی برندۀ ۱۸۴ جایزه از ۴۸۴ نامزدی شده‌است.

در ۲۱ مارس ۲۰۲۲، ددی یانکی هفتمین و آخرین آلبوم استودیوی خود را با نام Legendaddy اعلام کرد، که در ۲۴ مارس همان سال منتشر شد. او همچنین اعلام کرد که قصد دارد پس از اتمام تور از موسیقی بازنشسته شود.[۳]

ترانه‌شناسی[ویرایش]

آلبوم‌های استودیویی[ویرایش]

  • No Mercy (۱۹۹۵)
  • El Cangri.com (۲۰۰۳)
  • Barrio Fino (۲۰۰۴)
  • El Cartel: The Big Boss (۲۰۰۷)
  • Talento de Barrio (۲۰۰۸)
  • Mundial (۲۰۱۰)
  • Prestige (۲۰۱۲)
  • Legendaddy (۲۰۲۲)

منابع[ویرایش]

  1. Reid, Shaheem (April 20, 2006). "Daddy Yankee Explains Why Getting Shot Made Him The Man He Is". MTV. Retrieved September 17, 2017.
  2. "Grammy Award Results for Daddy Yankee". The Recording Academy. Retrieved March 13, 2019.
  3. «ددی یانکی». هواداری. ۱۵ ژوئن ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون[ویرایش]