حلقه ازدواج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
حلقه انگشتری نشان و به‌همراه انگشتر ازدواج
حلقه ازدواج از طلای سفید

حلقه ازدواج حلقه‌ای فلزی، نشانگر متأهل بودن پوشنده آن است. برپایه فرهنگ منطقه‌ای، این حلقه در انگشت حلقه دست راست یا چپ استفاده می‌شود. خاستگاه استفاده از حلقه‌ها به شکل امروزی به اروپا تعلق دارد. بطور معمول هر دو زوج از این حلقه استفاده می‌کنند.[۱]

در ایران[ویرایش]

انگشتر نشان بله‌برون[ویرایش]

در خانواده‌های ایرانی، بسیاری از ازدواج‌ها به شکل سنتی و با معرفی خانواده‌ها شکل می‌گیرد. در چنین مراسمی پس‌ازاینکه خانوادهٔ داماد جواب مثبت را از خانوادهٔ عروس گرفتند؛ به منظور اینکه حالت رسمی‌تری به انتخاب داده شده‌باشد، در جلسه‌های آتی یک انگشتر را به‌عنوان «نشان کردن» دختر برای او کادو می‌آورند. به این انگشتر نشان می‌گویند؛ که دختر آنرا به نشانهٔ اینکه در آستانهٔ تأهل قرار دارد در انگشت می‌کند، ولی «حلقه‌ها و انگشترهای ازدواج» در زمان عقد و «به انتخاب داماد و عروس» خریداری می‌شوند. حلقه بله برون برای نشان کردن عروس است، این حلقه‌ها معمولاً ظریف‌تر هستند که بتوان در تمام مواقع از آن‌ها استفاده کرد، چراکه حلقه نمادی از تعهد به همسر است و این نشان در تمام مراحل زندگی باید در جای ثابت و ویژه‌اش خودنمایی کند.

ممکن است در رسم و رسوم هر خانواده با یکدیگر اختلافاتی جزئی وجود داشته باشد، به‌عنوان‌مثال بسیاری از خانواده‌ها حلقه‌های دیگری نیز به نام «حلقه‌های نامزدی» از طرف عروس و داماد به‌یکدیگر هدیه می‌دهند، یا برخی انگشتر نشان را ازهمان‌ابتدا در دست چپ نموده و پس از خریدِ حلقهٔ ازدواج، حلقهٔ بله‌برون را به‌دست راست انداخته و حلقه ازدواج را در دست چپ می‌نمایند.

یک پیشنهاد برای زوج‌ها این است که سعی شود حلقه بله برون جفت یا ست خریداری شود؛ و اینکه حلقه نباید کیپ باشد، چراکه قرار است سالیان زیادی این حلقه را در دست داشته باشند پس احتمال تغییر فرم دست‌ها را به‌مرورزمان می‌دهند و حلقه را پنج دهم سایز بزرگ‌تر سفارش می‌دهند.

حلقه نامزدی[ویرایش]

حلقه یا رینگ با انگشتر تفاوت می‌کند و انگشترهای پر نگین‌تر حلقه (یا رینگ) نیستند و انگشتر می‌باشند. طبق معمول حلقه ظریف و گاهی بدون نگین و ساده است، اما گاهی نیز روی آن‌یک ردیف نگین قرار دارد؛ درنتیجه حلقه‌ها، رکاب (یا همان رینگ‌های) ساده‌ای هستند که ظریف هستند و گاهی یک ردیف نگین روی آن کار شده‌است، اما انگشترهای ازدواج عروس و داماد نگین درشت‌تری دارند.

انگشتر ازدواج[ویرایش]

انگشتر ازدواج در مراحل نزدیک به مراسم عقد خریداری می‌شود. حلقه‌های ازدواج معمولاً بر اساس سلیقهٔ هر فرد انتخاب می‌شود. معمولاً در حلقه‌ها، حلقهٔ داماد گران‌تر می‌شود چراکه سایز بزرگ‌تری دارد و در نتیجه فلز به‌کاررفته در آن نیز بیشتر است؛ بر اساس باورهای اسلامی استفاده از طلا برای مردان توصیه نمی‌شود و در نتیجه اغلب دامادهای معتقد به باورهای اسلامی برای حلقه جنس نقره یا پلاتین را انتخاب می‌کنند.

حلقه ازدواج در مراسم عقدکنان و بعد از جاری شدن خطبه عقد، توسط عروس و داماد بیکدیگر هدیه داده‌می‌شود، خرید حلقه ازدواج داماد به‌عهده خانواده عروس و خرید حلقه ازدواج عروس خانم به‌عهده خانواده داماد است.

تشخیص سنگ الماس طبیعی از مصنوعی در انگشتر و حلقه[ویرایش]

نگین الماس‌های طبیعی در زیر نور سفید، درخشش سفید و آبی منعکس می‌کند درصورتی‌که سنگ‌های مصنوعی نوری شبیه هفت‌رنگ رنگین‌کمان را منعکس می‌کنند.

چند روش تشخیص الماس اصل از بدل به این صورت است می توانید الماس انگشتر و حلقه خود را به این صورت بیازمایید:

تشخیص الماس اصل به وسیله مه[ویرایش]

     سنگ الماس را جلوی دهان خود قرار دهید و به آن ها کنید. اگر سنگ برای دو ثانیه مه آلود باقی ماند، احتمالاً تقلبی است. یک الماس واقعی حرارت را بلافاصله پخش می ‌کند و به سرعت از بخار پاک می ‌شود، یا اگر کمی کثیف ماند باز هم سریع ‌تر از یک الماس تقلبی شفاف می ‌شود. همزمان به یک الماس که می‌ دانید واقعی است و الماسی که مشکوک به تقلبی بودن هست، ها کنید. شما می ‌توانید ببینید که چگونه سنگ واقعی شفاف می ‌شود، در حالی که سنگ تقلبی چگونه مه خود را از دست می ‌دهد، علاوه بر آن، اگر شما بر روی آن‌ ها به تناوب ها کنید، شاهد جمع شدن مه بر روی سنگ تقلبی می‌ شوید و مه آن با هر ها بیشتر می‌شود در حالی که سنگ واقعی هنوز تمییز و شفاف باقی مانده است.

تشخیص الماس اصل به وسیله لوپ[ویرایش]

    الماس‌ های اصل که از معادن استخراج می ‌شوند اغلب دارای ناخالصی ‌هایی هستند که به کمک لوپ قابل مشاهده می ‌باشند. الماس های بدل فاقد هرگونه ناخالصی است، به همین دلیل، الماس‌ های آزمایشگاهی(که می‌بایستی بسیاری از آزمایش ها را پشت سر بگذارند) نیز این ناخالصی‌ ها را ندارند.

منابع[ویرایش]

  1. Howard, Vicki (2003). "A 'Real Man's Ring': Gender and the Invention of Tradition". Journal of Social History. 36 (4): 837–856.