حساب محمولات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

منطق محمولات، که منطق متغیر ها نیز نامیده شده، بخشی از منطق صوری با منطق نمادین است که به صورت نظام مندی رابطه های منطقی بین جملات را نشان می دهد که به سبب صرف شیوه ای رعایت می‌شود که در آن محمولات یا عبارت های اسمی بر طیفی از موضوعات به وسیله ی متغیرهایی همچون هر،بعضی، بدون توجه به معنا یا محتوای مفهومی آن ها یا هر محمولی به صورت خاص توزیع شده است. حساب محمولات متمایز از حساب جمله هاست که با جملات یا گزاره های کامل تحلیل ناشده ای با حروف عطف "اگر،آن گاه" و "یا" سروکار دارد.[۱] منطق محمولات بر خلاف منطق جمله ها یا منطق گزاره ها، با گزاره های اتمی سروکار ندارد بلکه با اجزای داخلی گزاره های اتمی سروکار دارد.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

منطق محمولات به دو بخش منطق محمولات کلاسیک و منطق محمولات جدید تفسیم شده اند. منطق حملی اولین بار توسط ارسطو در کتاب "ارگانون" ارائه شد.ارسطو تحت مبحثی با عنوان قیاس حملی به این نوع منطق پرداخته است.منطق محمولات جدید اجزای جمله را به سه بخش موضوع،محمول و رابطه تقسیم می کند. در منطق محمولات جدید که با آرای فرگه بر اساس تحلیل تابع و شناسه منطق از جملات پی ریزی شد گزاره های حملی به دو بخش اسمی و محمولی تقسیم می شوند.فرگه در اواخر قرن نوزدهم با الهام از تفکیک تابع از شناسه در ریاضیات،و تمایز مفهوم از شی در فلسفه بر این باور بود که بر خلاف منطق محمولات کلاسیک، جملات به دو بخش اسمی و محمولی تفسیم می شوند.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.britannica.com/topic/predicate-calculus
  2. نبوی،مبانی منطق و روش شناسی،ص97، 1389ش
  3. نبوی لطف الله،1389 ش، صص139-140، مبانی منطق و روش شناسی