حبیبالسیر
حبیب السیر فی اخبار افراد البشر با نام کوتاه حبیبالسیر کتابی است به زبان فارسی، در تاریخ عمومی جهان، نوشتهٔ غیاثالدین خواندمیر (۸۸۰–۹۴۱ق)، تاریخنگار ایرانی اهل هرات. کتاب از پیشدادیان میآغازد و به حوادث پایان عمر شاه اسماعیل یکم خاتمه مییابد. در پایان کتاب شمهای در کرامات سادات و عجایب عالم ذکر میشود. کتاب به نام خواجه حبیبالله وزیر هرات نوشته شده است، پس خواندمیر آن را حبیبالسیر خوانده است. نثر حبیبالسیر جز در مقدمهها و خطبهها ساده یا بینابین است.
حبیبالسیر، به دلیل گستردگی موضاعات تاریخی که به آنها پرداخته است دارای اهمیت میباشد و پس از روضةالصفا مشهورترین تاریخ فارسیِ بعد از تهاجم مغول بهشمار میرود، هرچند مطالب عهد تیموری و اوایل حکومت صفوی در حبیبالسیر بیشتر است و از این لحاظ بر روضةالصفا برتری دارد.[۱]
نمونهای از محتوای کتاب
[ویرایش]«صلاحالدین، فرنگیان را از قتل و اسر ایمن گردانیده، فتح بیتالمقدس دست داد و مسلمانان، صلیبی را که نصاری بر قبهٔ حجره مسجد اقصی نصب کرده بودند درهم شکسته و همان روز در مسجد، نماز جمعه قائم شد»[۲]
منابع
[ویرایش]- غیاثالدین بن همامالدین خواندمیر (۱۸۵۷)، حبیب السیر فی اخبار البشر، به کوشش به اهتمام میرزا علیمحمدخان.، بمبئی
- سیروس شمیسا (۱۳۸۴)، سبکشناسی نثر، تهران: میترا
- ↑ «حبیب السیر فی اخبار افراد البشر». دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ غیاثالدین بن همامالدین خواندمیر، حبیبالسیر فی اخبار افراد بشر، کتابفروشی خیام، ۱۳۳۳. (جلد دوم، ص ۵۸۹)