جوشش هسته‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جوشش هسته‌ای (انگلیسی: Nucleate boiling) نوعی جوشیدن است، که در زمانی که دمای سطحی از دمای اشباع سیال از مقدار خاصی بیش‌تر باشد ولی شار حرارتی از شار حرارتی بحرانی کم‌تر باشد رخ می‌دهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]