جایزه ادگار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جایزه ادگار آلن پو یا ادگارز جایزه ایست که هرساله توسط انجمن نویسندگان رازگون آمریکا (Mystery Writers of America) به افتخار ادگار آلن پو به بهترین آثاری که در سال قبل در قالب رمان رازآلود، اثر غیرتخیلی، برنامه تلویزیونی، فیلم یا تئاتر تولید یا منتشر شده اهدا می‌شود.[۱]

بخش‌های جایزه[ویرایش]

  • بهترین رمان (از ۱۹۵۴)
  • بهترین اولین رمان (از ۱۹۴۶)
  • بهترین اثر جلد کاغذی (از ۱۹۷۰)
  • بهترین داستان کوتاه (از ۱۹۵۱)
  • بهترین اثر جنایی بر مبنای واقعیت (از ۱۹۴۸)
  • بهترین اثر نقد\زندگینامه (از ۱۹۷۷)
  • بهترین رمان بزرگسالان نوشته یک نویسنده جوان (از ۱۹۸۹)
  • بهترین رمان نوشته یک نویسنده نوجوان (از ۱۹۶۱)
  • بهترین قسمت در یک سریال تلویزیونی (از ۱۹۵۲)
  • بهترین سری کوتاه یا برنامه ویژه تلویزیونی (از ۱۹۷۲)
  • بهترین سناریو (از ۱۹۴۶)
  • بهترین نمایش (از ۱۹۵۰ بطور نامنظم)
  • جازه ویژه ادگارز (از ۱۹۴۹ بطور نامنظم)
  • جایزه یادبود رابرت ل. فیش (از ۱۹۸۴)
  • جایزه راون (Raven) (از ۱۹۵۳)
  • جایزه استاد بزرگ (از ۱۹۵۵)
  • جایزه الری کویین (از ۱۹۸۳)
  • جایزه ماری هیگینز کلارک (از ۲۰۰۱)
  • بهترین درام رادیویی (۱۹۴۶–۱۹۶۰)
  • بهترین نقد رازگون (۱۹۴۶–۱۹۶۷)
  • بهترین فیلم خارجی (۱۹۴۹–۱۹۶۶)
  • بهترین روکش کتاب (۱۹۵۵–۱۹۷۵) (Book jacket)

برندگان جایزه بهترین رمان[ویرایش]

دهه ۱۹۵۰[ویرایش]

۱۹۵۴ Charlotte Jay, Beat Not the Bones
۱۹۵۵ ریموند چندلر، خداحافظی طولانی (رمان)
۱۹۵۶ Margaret Millar, Beast in View
۱۹۵۷ Charlotte Armstrong, A Dram of Poison
۱۹۵۸ Ed Lacy, Room to Swing
۱۹۵۹ Stanley Ellin, The Eighth Circle

دهه ۱۹۶۰[ویرایش]

۱۹۶۰ Celia Fremlin, The Hours Before Dawn
۱۹۶۱ Julian Symons, The Progress of a Crime
۱۹۶۲ J. J. Marric, Gideon's Fire
۱۹۶۳ Ellis Peters, Death and the Joyful Woman
۱۹۶۴ اریک امبلر، The Light of Day
۱۹۶۵ جان لوکاره، The Spy Who Came in from the Cold
۱۹۶۶ Adam Hall, خاطرات کوئیلر
۱۹۶۷ Nicolas Freeling, King of the Rainy Country
۱۹۶۸ Donald E. Westlake, God Save the Mark
۱۹۶۹ مایکل کرایتون، A Case of Need

دهه ۱۹۷۰[ویرایش]

۱۹۷۰ Dick Francis, Forfeit
۱۹۷۱ Maj Sjöwall & Per Wahlöö, The Laughing Policeman
۱۹۷۲ فردریک فورسایت، The Day of the Jackal
۱۹۷۳ Warren Kiefer, The Lingala Code
۱۹۷۴ Tony Hillerman, Dance Hall of the Dead
۱۹۷۵ Jon Cleary, Peter's Pence
۱۹۷۶ برایان گارفیلد، Hopscotch
۱۹۷۷ Robert B. Parker, Promised Land
۱۹۷۸ William Hallahan, Catch Me: Kill Me
۱۹۷۹ کن فالت، Eye of the Needle

دهه ۱۹۸۰[ویرایش]

۱۹۸۰ Arthur Maling, The Rheingold Route[۲]
۱۹۸۱ Dick Francis, Whip Hand
۱۹۸۲ William Bayer, Peregrine
۱۹۸۳ Rick Boyer, Billingsgate Shoal
۱۹۸۴ المور لئونارد، La Brava
۱۹۸۵ Ross Thomas, Briarpatch
۱۹۸۶ L. R. Wright, The Suspect
۱۹۸۷ Barbara Vine, A Dark-Adapted Eye
۱۹۸۸ Aaron Elkins, Old Bones
۱۹۸۹ استوارت ام. کامینسکی، A Cold Red Sunrise

دهه ۱۹۹۰[ویرایش]

۱۹۹۰ James Lee Burke, Black Cherry Blues
۱۹۹۱ Julie Smith, New Orleans Mourning
۱۹۹۲ Lawrence Block, A Dance at the Slaughterhouse
۱۹۹۳ Margaret Maron, Bootlegger's Daughter
۱۹۹۴ Minette Walters, The Sculptress
۱۹۹۵ Mary Willis Walker, The Red Scream
۱۹۹۶ Dick Francis, Come to Grief
۱۹۹۷ Thomas H. Cook, The Chatham School Affair
۱۹۹۸ James Lee Burke, Cimarron Rose
۱۹۹۹ Robert Clark, Mr. White's Confession

دهه ۲۰۰۰[ویرایش]

۲۰۰۰ Jan Burke, Bones
۲۰۰۱ جو آر لانسدال، The Bottoms
۲۰۰۲ T. Jefferson Parker, Silent Joe
۲۰۰۳ S. J. Rozan, Winter and Night
۲۰۰۴ Ian Rankin, Resurrection Men
۲۰۰۵ T. Jefferson Parker, California Girl
۲۰۰۶ Jess Walter, Citizen Vince
۲۰۰۷ Jason Goodwin, The Janissary Tree
۲۰۰۸ John Hart, Down River
۲۰۰۹ C. J. Box, Blue Heaven

دهه ۲۰۱۰[ویرایش]

۲۰۱۰ John Hart, The Last Child
۲۰۱۱ Steve Hamilton, The Lock Artist
۲۰۱۲ Mo Hayder, Gone
۲۰۱۳ دنیس لهان، Live by Night
۲۰۱۴ William Kent Krueger, Ordinary Grace
۲۰۱۵ استیون کینگ، آقای مرسدس
۲۰۱۶ Lori Roy, Let Me Die in His Footsteps
۲۰۱۷ نوآ هاولی، Before the Fall
۲۰۱۸ Attica Locke, Bluebird, Bluebird

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Neimeyer, Mark. "Poe and Popular Culture," collected in The Cambridge Companion to Edgar Allan Poe. Cambridge University Press, ۲۰۰۲. ISBN 0-521-79727-6 p. 206
  2. "Edgar Award Winners and Nominees Database". Theedgars.com. Retrieved 2012-01-30.