جامعه کمونیستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در اندیشه مارکسیستی، جامعه کمونیستی یا سیستم کمونیستی نوعی جامعه و سیستم اقتصادی است که از پیشرفت‌های تکنولوژیکی در نیروهای تولیدی بیرون می‌آید و هدف نهایی ایدئولوژی سیاسی کمونیسم را نشان می‌دهد. ویژگی اصلی جامعه کمونیستی، مالکیت مشترک وسایل تولید با دسترسی آزاد[۱][۲] به کالاهای مصرفی است و بدون طبقه و بدون حکومت است،[۳] و پایان بهره‌کشی از کار را نشان می‌دهد.[۴][۵]

منابع[ویرایش]

  1. Steele, David Ramsay (September 1999). From Marx to Mises: Post Capitalist Society and the Challenge of Economic Calculation. Open Court. p. 66. ISBN 978-0-87548-449-5. Marx distinguishes between two phases of marketless communism: an initial phase, with labor vouchers, and a higher phase, with free access.
  2. Busky, Donald F. (July 20, 2000). Democratic Socialism: A Global Survey. Praeger. p. 4. ISBN 978-0-275-96886-1. Communism would mean free distribution of goods and services. The communist slogan, 'From each according to his ability, to each according to his needs' (as opposed to 'work') would then rule
  3. O'Hara, Phillip (September 2003). Encyclopedia of Political Economy, Volume 2. Routledge. p. 836. ISBN 0-415-24187-1. it influenced Marx to champion the ideas of a 'free association of producers' and of self-management replacing the centralized state.
  4. Critique of the Gotha Program, Karl Marx.
  5. Full Communism: The Ultimate Goal