توافق‌نامه مجوز کاربر نهایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در نرم‌افزار مالکیتی، یک توافقنامه مجوز کاربر نهایی (EULA) یا قرارداد مجوز نرم‌افزار، قراردادی است خریدار و صادر کننده مجوز که حق استفاده از نرم‌افزار را به به خریدار می‌دهد. این مجوز ممکن است علاوه بر حقوق طبعی خریدار از جمله دکترین اولین فروش و 17 U.S.C. § 117 (آزادی در استفاده، بایگانی، فروش مجدد و پشتیبان‌گیری با محدودیت‌های قانونی)، راه‌های مجاز استفاده از نسخه را تعریف کند.

بسیاری افراد، قراردادها را تنها به صورت دیجیتال تهیه می‌کنند و از طریق گذاشتن پیوند، از کاربر می‌خواهند که آن را «قبول کند». از آنجایی که کاربر ممکن است تا پیش از سفارش و خرید نرم‌افزار، این قرارداد را نبیند، این اسناد ممکن است به عنوان قرارداد الحاقی به حساب آیند.