تارسیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

۰° شمالی ۲۶۰° شرقی / ۰°شمالی ۲۶۰°شرقی / 0; 260Blue, Jennifer. "تارسیس". Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS Astrogeology Research Program.

ابرهای از نوع سیروس بر فراز آتشفشان‌های تارسیس به هنگام باد شرقی. شمارهٔ: ۱-کوه المپوس ۲-گنبدوار تارسیس ۳-کوه آسکر ۴-کوه طاووس ۵-کوه آرسیا ۶-دره‌وار مارینر.

تارسیس (Tharsis) یک فلات بسیار بزرگ آتشفشانی است که در منطقه نیمگان (استوا) سیاره بهرام و در پایانهٔ غربی دره‌وار مارینر[۱] واقع شده‌است.

نام تارسیس از نام تارشیش در انجیل گرفته شده‌است. در انجیل، تارشیش نام باختری‌ترین سرزمین جهان شناخته‌شده است.

منطقه تارسیس شامل یک زمین بلند و بزرگ به نام پُشته تارسیس[۲] می‌شود که وسعتی برابر با آمریکای شمالی دارد (با قطری حدود ۵ هزار کیلومتر) و بلندای آن نسبت به پیرامون خود ۱۰ کیلومتر است. پشته تارسیس چهار آتشفشان بزرگ دارد که بزرگ‌ترینشان به نام کوه الیمپوس[۳] ۱۵ کیلومتر از روی خود پشته بلندتر است.[۴]

دلیل برآمده شدن زمین در منطقه تارسیس هنوز به طور کامل روشن نیست. در بیشتر دوران‌های تاریخی مریخ، تارسیس شاهد فعالیت‌های آتشفشانی بوده‌است.[۵]

در گرداگرد تارسیس یک درازگودال حلقوی قرار دارد و در روبه‌روی تارسیس در سوی دیگر مریخ نیز زمینی برآمده به نام سرزمینه عربستان[۶] واقع شده‌است. این سرزمینه احتمالاً در اثر تأثیر وزن تارسیس پدید آمده‌است. تارسیس و سرزمینه عربستان هر دو بر ایجاد دره‌های زهکشی بر روی مریخ که در دور نوحی[۷] پدید آمده‌اند تأثیر داشته‌اند.[۸]

منابع[ویرایش]

  1. Valles Marineris
  2. Tharsis bulge
  3. Olympus Mons
  4. hyperphysics، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۸.
  5. Mantle Convection and the Uplift of Tharsis, Mars: The Importance of Time-Dependent Loading, Kiefer, W. S [۱]، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۸
  6. Arabia Terra
  7. Noachian epoch
  8. Science magazine، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۸.