بنگاه آبلوله بیرجند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بنگاه مستقل خیریه آبلوله بیرجند، اولین سازمان آبرسانی در ایران [۱] است که در سال ۱۳۰۲ خورشیدی به منظور تأمین آب قابل شرب مردم شهر بیرجند، توسط ۳۰ تن از خیرین این شهر و با کمک محمد ابراهیم خان علم تأسیس گردید. فعالیت این سازمان خیریه باعث گردید تا شهر بیرجند به عنوان دومین شهر در ایران از لوله کشی آب شهری برخوردار گردد.[۲]

در دوران قاجار به سبب شور بودن آب قناتهای بیرجند، مردم از آب‌انبارها استفاده می نمودند که اغلب در بهار و زمستان آب داشتند. محمدابراهیم خان علم که حاکم وقت قائنات و بیرجند بود، برای حل این مشکل، پس از مشورت و کمک از خیرین و بزرگان شهر بیرجند، نسبت به خرید لوله‌های چدنی از هندوستان اقدام نموده و باقی‌مانده لوله‌هایی را که توسط ارتش انگلستان و بواسطه پایان جنگ جهانی اول در سفیدآبه جاگذاشته شده بود و نیز آب شیرین قنات دشت علی آباد در شرق بیرجند، را خریداری می نماید.این بنگاه به مدت ۷۰ سال و تا سال ۱۳۷۲ خورشیدی، وظیفه تأمین آب شرب مردم بیرجند را همچنان بر عهده داشت ولیکن پیرو مصوبه مجلس شورای اسلامی و علی‌رغم مخالفت گردانندگان آن، فعالیتهای آن به شرکت آب و فاضلاب واگذار گردید.[۲]

منابع[ویرایش]