بزرگ بن شهریار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بزرگ بن شهریار رامهرمزی دریانورد ایرانی بود. او در نیمهٔ نخست سده چهارم هجری، یعنی ۹۱۲ تا ۱۰۰۹ میلادی برآمد. او پس از سال ۹۵۳-۹۵۴ میلادی مجموعه‌ای از داستان‌ها و افسانه‌های ناخدایان و دریانوردان و تاجران در اقیانوس هند را در کتابی به نام عجائب الهند بر و بحر و الجزیرة گردآوری کرد.

منابع[ویرایش]

  • سارتون، جورج، مقدمه بر تاریخ علم، ترجمه غلامحسین صدری افشار، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی
  • "Buzurg b. S̲h̲ahriyār"، In Encyclopedia of Islam. New ed.، p. 1359.