برهوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بَرَهوت نام یک وادی در حَضرَموت واقع در یمن است که در دامنه‌های آتشفشانی آن چاه معروفی به همین نام نیز هست. در روایات اسلامی گفته شده که از این چاه بخارهای نامطبوع و بوهای ناخوشایند برمی‌خیزد و ژرفای آن چنان است که کسی به ته آن نمی‌رسد. به همین خاطر در حدیث‌های اسلامی برهوت را بدترین چاه‌های روی زمین و جایگاه ارواح کفار دانسته‌اند. در روایات اسلامی زمزم را بهترین چاه و برهوت را بدترین چاه نامیده‌اند. گوری در نزدیکی این چاه واقع شده که مسلمانان آن را منسوب به هود پیغمبر می‌دانند و در ماه شعبان زیارتگاه می‌شود. در فارسی به صحرای بسیار خشک و خالی اصطلاحاً بیابان برهوت می‌گویند.

منبع[ویرایش]

  • لغت‌نامه دهخدا، سرواژه برهوت.
  • جعفری، عباس، فرهنگ بزرگ گیتاشناسی، تهران: گیتاشناسی، چاپ دوم ۱۳۷۲خ.