برق تک‌فاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

برق تک‌فاز (Single Phase)، به جریان الکتریکی متناوب (Alternating Current, AC) اشاره می‌کند که بیشتر در مصارف غیرصنعتی کاربرد دارد. دلیل تأکید بر تک‌فاز بودن این است که برق تولیدشده در نیروگاه‌های برق، اساساً سه‌فاز است، اما در بیشتر مصارف غیرصنعتی (مانند برق منازل و شرکت‌ها)، استفاده از یک فاز کفایت می کند. از برق تک‌فاز برای مصارف روشنایی، حرارتی و انواعی از موتورهای الکتریکی (مانند موتور القایی تک‌فاز، موتور یونیورسال، ...) استفاده می‌شود.

فرکانس‌های استاندارد سیستم‌های قدرت تک‌فاز ۵۰ یا ۶۰ هرتز است (در ایران، 50 هرتز). شبکه‌های تک‌فاز خاص در خطوط راه‌آهن ممکن است با فرکانس‌ ۱۶٫۶۷ هرتز یا دیگر کار کند.
در برخی از کشورها مانند ایالات متحده آمریکا انشعاب اصلی تک‌فاز معمولاً به دو انشعاب فرعی یکی برای تأمین توان لوازم خانگی و دیگری برای روشنایی تقسیم می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Single-phase electric power». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱.