بازبهره‌پذیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در علوم رایانه و مهندسی نرم‌افزار، قابلیتِ استفادهٔ مجدد از تمام یا قسمتِ بزرگ‌تری از متن برنامه‌نویسی مشابه یا از طراحیِ سیستم در دیگر نرم‌افزارِ کاربردی را بازبهره‌پذیری (به انگلیسی: Reusability) گویند. [۱]

منابع[ویرایش]

  1. «Definition of: reusability». بازبینی‌شده در ۱۳۹۰/۱۲/۱۰.