بادپر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هواسر گلیسر - دیرکس دی‌جی - ۸۰۸، یک هواسرتک سرنشینه از جنس فایبرگلاس در هنگام پرواز بر فراز دریاچه سِر پونسون در آلپ فرانسه.

هواسر' یا هواپیمای بی موتور که به آن پلانور (فرانسوی: Planeur) یا گلایدر (انگلیسی: Glider) نیز می‌گویند، هواگردی است که فاقدموتورجهت تولیدنیروی پیشرانش میباشد.در واقع چون این پرنده نیروی پیشران موتور ندارد؛ باید برای غلبه بر نیروی پسا و حفظ سرعت ثابت یک زاویه سرش منفی را به کار گیرد. به سخنی دیگر از مولفهٔ وزن خود برای غلبه بر اصطکاک کمک می‌گیرد. بال‌های این هواگرد بلندتر و باریک‌تر از هواپیمای معمولی است که نیروی برای بیش تری هم می‌دهند. هواسرجهت برخواستن اززمین نیاز به یک وسیله کمکی دارد.برای برخواستن ازدوطریق استفاده میشود.اول اتصال کابل به قلاب مخصوص واقع درقسمت جلویی هواسرکه ابن کابل به کمک یک وینچ کشیده میشود ویاکشیدن به کمک یک خودرو . دوم متصل کردن هواسر به دنبال یک هواپیما بعنوان یدک کننده و بالابردن به کمک هواپیمای یدک کش.زمانی که هواپیمای بی موتور به اندازهٔ کافی اوج می‌گیرد هواپیمای یدک کش آن را رها می‌کنند. هواسر با به کار گیری نیروی باد، در هوا می‌ماند و آرام آرام از ارتفاع آن کاسته می‌شود. هواسر میتوانند از جریان‌های بالابرنده هوایی که به آنها ترمال میگویند جهت ارتفاع گرفتن استفاده کنند .همچنین باکمک گرفتن ازباد هم میتوانند اقدام به حرکت افقی و عمودی بنمایند. درکل جریان‌های هوایی وبادها عامل اصلی تعیین کننده صعودونزول هواسر میباشد ‌گر سرعت باد با سرعت یاارتفاع هواسر یکسان باشد، بادپر ر ارتفاع ثابتی قرار خواهد گرفت و هنگامی سرعت بیش تر می‌شود، ارتفاعش اد. ابزار فرود آمدنشان دربردارندهٔ یک چرخ است که زیر کابین خلبان جای گرفته‌است و در پشت دُم آن هم چرخ کوچک دیگری جای دارد، که از آسیب دیدن دم در هنگامی که روی زمین است، جلوگیری کند.

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۸۵۳ نخستین بادپر با یک سر نشین به پرواز درآمد و تنها توانست درازای یک دره را پرواز کند. بادپرهای امروزی می‌توانند بسیار بیش‌تر از این مسافت پرواز کنند. در سال ۱۹۸۶ یک هواپیمای بی‌موتور توانست بر فراز کالیفرنیا تا ارتفاع ۱۱۵۰۰ متری از سطح زمین اوج بگیرد.

چگونگی پرواز[ویرایش]

در هواپیماهای بی موتور برای پیش رانش نیروی گرانش زمین را به کار می‌گیرند. بادپر گونه‌ای رایج هواپیمای بی موتور است. هواپیمای بی موتور را باید پیش از آغاز پرواز با ابزاری جدا از آن به بلندایی (ارتفاعی) مناسب رساند و پس از آن هواپیما می‌تواند با به کار گیری از نیروی گرانش و جریان‌های هوایی پرواز کند.

منابع[ویرایش]

  • کتاب دانشنامه کودکان و نوجوانان
  • کتاب مرجع دینامیک پرواز