استان لا ریوخا، آرژانتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استان لا ریوخا
Provincia de La Rioja
استان
پرچم استان لا ریوخا
پرچم
نشان رسمی استان لا ریوخا
نشان
محل استان لا ریوخا در نقشهٔ آرژانتین
محل استان لا ریوخا در نقشهٔ آرژانتین
La Rioja province (Argentina), departments and capital.png
مختصات: ۲۹°۲۶′ جنوبی ۶۶°۵۱′ غربی / ۲۹٫۴۳۳°جنوبی ۶۶٫۸۵۰°غربی / -29.433; -66.850مختصات: ۲۹°۲۶′ جنوبی ۶۶°۵۱′ غربی / ۲۹٫۴۳۳°جنوبی ۶۶٫۸۵۰°غربی / -29.433; -66.850
کشور  آرژانتین
مرکز استان لا ریوخا
حکومت
 • فرماندار لوئیز بدر اره را
مساحت
 • کل ۸۹٬۶۸۰ کیلومتر مربع (۳۵٬۰۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۱)
 • جمعیت ۲۸۹٬۹۸۳
 • تراکم ۳٫۲/کیلومتر مربع (۸٫۴/پا)
نام اهلیت Riojano
منطقهٔ زمانی ART (یوتی‌سی ۳-)
کد ایزو ۳۱۶۶ AR-F
وبگاه www.larioja.gov.ar

استان لا ریوخا (به اسپانیایی: Provincia de La Rioja) یکی از ۲۳ استان آرژانتین، واقع در غرب کشور می باشد

با ایالات کاتامارکا، کوردوبا، سان لوئیس و سان خوآن مرز مشترک دارد.

مشخصات[ویرایش]

تاریخچه[ویرایش]

سنگ نبشته‌های پارک ملی تالامپایا که پیشینه‌ای ۱۲ هزار ساله دارند شواهدی مبنی بر زیست بومیانی پیش از ورود اسپانیایی‌ها به دست می‌دهند. پس از ورود فاتحان اسپانیایی به آن منطقه و در سال ۱۵۹۱ میلادی، شهر نووا ریوخا توسط خوان رامیرز ولاسکو و تحت تابعیت استان توکومان بنا نهاده شد. در سال ۱۶۳۰ بومیان کالچاکیس علیه بیگانگان اسپانیایی قیام کردند که توسط فرمانده آلبورنوز پایان داده شد. با ایجاد بخش‌هایی که تحت سلطه فرمانفرماهایی کل بودند، لا ریوخا با تمام ۱۰ هزار ساکنانش، قسمتی از بخش کوردوبا گردید اما در سال ۱۸۲۰ م. استقلال خود را از به دست آورد.

پس از آن تلاش‌هایی از سوی برناردینو ریوا داویا، اولین رئیس‌جمهور برگزیده آرژانتین، جهت وضع قانون اساسی ای مرکزگرا صورت گرفت. در مقابل، اهالی ریوخا به همراه خوان فاکوندو کوئیروگا، چهرهٔ محبوب آن خطه، خواهان استقلال بیشتر برای لا ریوخا بودند. این مطالبه حتی تا پس از قتل کوئیروگا ادامه یافت. سرانجام پس از یک دوره بی‌ثباتی داخلی در آرژانتین، استان به کنفدراسیون آرژانتین پیوست.

موج مهاجرت‌ها از اروپا بین ۱۸۸۰ تا ۱۹۳۰ به لا ریوخا نسبت به ایالات دیگر کم‌تر بود. از جمله مهاجران لا ریوخا می‌توان به سوریه‌ای و لبنانی‌ها اشاره کرد. خانواده کارلوس منم menem – از چهره‌های سیاسی بنام کشور – از مهاجران اهل سوریه بودند که در دهه ۱۹۲۰ ساکن لا ریوخا شدند.

جغرافیا و اقلیم[ویرایش]

آب و هوای لا ریوخا خشک تا نیمه خشک با تابستان‌های گرم و زمستان‌هایی کوتاه است. میزان بارش سالانه ۲۰۰ میلیمتر می‌باشد.

اقتصاد[ویرایش]

Parral Samay Huasi.jpg

اقتصاد لا ریوخا در بخش کشاورزی با اینکه درصد کمی از کل اقتصاد کشور را تشکیل می‌دهد، محصولات گوناگونی تولید می‌کند. به سبب شرایط جغرافیایی و اقلیم خشک، کشاورزی در کنار رودهای دائمی واحه‌ها به عمل می‌آید (مزارع پنبه، زیتون، خشکبار و انگور).

از منابع درآمدزای استان می‌توان به تولید شراب (۸ میلیون لیتر در سال)، پرورش دام (به سبب پوست و چرم)، معادن اورانیوم، صنعت کنسرو سازی و توریسم (جاذبه‌های جهانگردی مانند پارک ملی تالامپایا و شهر چیله کیتو) اشاره نمود.

تقسیمات سیاسی[ویرایش]

Parapente Famatina.jpg
Museo Botánico Chirau Mita.jpg

استان لا ریوخا به ۱۸ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.

  • ۱ –بخش آرائوکو
  • ۲ – بخش لا ریوخا
  • ۳ – بخش کاسترو باروس
  • ۴ – بخش چامیکال
  • ۵ – بخش چیله کیتو
  • ۶- بخش کرونل فیلیپه واره لا
  • ۷ – بخش فاماتینا
  • ۸ – بخش خنرال آنخل ویسنته پنیالوزا
  • ۹ – بخش خنرال بلگرانو
  • ۱۰ – بخش خنرال خوان فاکوندو کوئیروگا
  • ۱۱ – بخش خنرال لامادرید
  • ۱۲- بخش خنرال اوکامپو
  • ۱۳ – بخش خنرال سان مارتین
  • ۱۴ – بخش آینده پندنسیا
  • ۱۵ – بخش روساریو ورا پنیالوزا
  • ۱۶ – بخش سان بلاس ا
  • ۱۷ – بخش ساناگاستا
  • ۱۸ – بخش وینچینا

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی