انگلیسی بنیادین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انگلیسی بنیادین (به انگلیسی: Basic English) یک زبان کنترل‌شده برپایهٔ زبان انگلیسی است که در سال ۱۹۲۵ میلادی توسط چارلز کی اوگدن[۱]، زبان‌شناس و فیلسوف انگلیسی، به‌عنوان یک زبان کمکیِ بین‌المللی ایجاد شده‌است، و در کمک به آموزش انگلیسی به‌عنوان زبان دوم مطرح شده‌است.

انگلیسی بنیادین در اصل، یک زیرمجموعهٔ ساده از انگلیسی رایج است.

آنچه امروز از سیستم زبان انگلیسیِ اوگدن به‌جا مانده‌است، فهرست ۸۵۰ واژهٔ پایه به‌عنوان دایرهٔ واژگانیِ سطح مبتدی است که در سراسر جهان تدریس می‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. Basic English: A General Introduction with Rules and Grammar, published in 1930.