افسانه جهانگیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
افسانه جهانگیری
ملیت ایرانی
سبک‌(ها) سنتی، ایلیاتی
همکاری(‌های) مشترک خواننده

افسانه جهانگیری خواننده قشقایی اهل ایران می‌باشد.[۱]

زندگی‌نامه و فعالیت‌هنری[ویرایش]

افسانه جهانگیری دختر فتح الله خان جهانگیری از خوانین طایفه آردکپان ایل قشقایی می‌باشد. وی در موسیقی متن فیلم گبه به کارگردانی محسن مخملباف و آهنگسازی حسین علیزاده آوا و آواز خواند سپس در کارهای دیگر از جمله آلبوم مادران زمین با حسین علیزاده به همکاری پرداخت. او همچنین با حسین حمیدی در آلبوم اوجاداغلار به هنرمندی پرداخته است. آخرین همکاری او با هاتف علیمردانی در تیتراژ فیلم آباجان بوده است.ایشان همسر فرود گرگین‌پور نوازنده مشهور ایل قشقایی و از استادان دانشگاه هنر تهران می‌باشند، او در سالهای اخیر بدلیل اختلاف های بوجود آمده بر سر زندگی در خارج از ایران با همسرش به مشکل برخورد و جدا شدند، افسانه بعد از جدایی به سوئد و نزد دخترش رفت اما پس از مدتی دوباره به ایران و نزد همسرش بازگشت. افسانه جهانگیری دو خواهر با نام های شهین و نازلی جهانگیری و یک برادر به نام طهمورث جهانگیری دارد که هر سه از خواننده های خوش صدای ایل قشقایی هستند. او همچنین دارای سه فرزند به نام های صبا، صنم و کاوه گرگین پور است.

جهانگیری از زبان همسرش فرود گرگین‌پور[ویرایش]

افسانه، همسرم ایلیاتی است. زنِ رشیدِ ایل قشقاییم که مادری می‌کند برای دِنا و صبا و کاوه. افسانه صدایش، مخملِ تازه رُستة سبزِ بهار است. افسانه صدایش رنج دارد. به زبان ایلیاتیها می‌خواند و تمام خانه تصویر ایل می‌شود؛ رفته‌های دور، کوه‌های بلندِ پُربرف و تابستانهای داغ که تمام خانه پُر می‌شود از آوازِ لای لایِ مَشک. با ویولُن و پیانو موسیقی ایل می‌نوازم. دستهایم می‌لغزد روی نرمی ساز. بچه ام، کودکم. نُتهای غنوده بیدار می‌شوند. یک به یک، گام به گام. افسانه دَم می‌گیرد به لالاییهای دور. صبا و کاوه سراغ سازهایشان می‌روند. رسمِ عشق می‌گیریم به شکوهِ نوا. می‌زنیم و می‌زنیم. رنجهایمان در اشکهایمان رها می‌شود. دلمان شورِ عشق می‌گیرد. دشتی و همایون و بیات و افشار، سه گاه و چهارگاه. خوشیم با عشق. سودایی دارد این عالم.[۲]

آثار[ویرایش]

منابع[ویرایش]