اشک مصنوعی
اشک مصنوعی | |
---|---|
![]() | |
دیگر نامها Hydroxypropyl methylcellulose; hydroxypropyl methyl cellulose; HPMC; E464 | |
شناساگرها | |
شماره ثبت سیایاس | 9004-65-3 ![]() |
کماسپایدر | 21241863 ![]() |
UNII | 36SFW2JZ0W ![]() |
| |
خصوصیات | |
فرمول مولکولی | variable |
جرم مولی | variable |
به استثنای جایی که اشاره شدهاست در غیر این صورت، دادهها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شدهاند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa) | |
![]() ![]() ![]() | |
Infobox references | |
|
اشک مصنوعی به انگلیسی: Artificial Tears یا Hypromellose یا HPMC
نامهای تجارتی: Adapettes - Adsorbotear -Hypotears _Isopto Tears -Lacriset -Liquifilm Tears -Lytears -Moisture Drops -Murocel Solution -Muro Tears Solotion -Neotears -Tearisol -Tearlose -Tears Naturale
طبقه بندی فارماکولوژیک: مشتقات پلی وینیل الکل.
طبقه بندی درمانی: اشک مصنوعی
اشکال دارویی: قطره چشمی ۰٫۵% (۱۰ سی سی)، محلول استریل ۲%
مکانیسم اثر
[ویرایش]اشک مصنوعی به عنوان عامل فیزیکی جایگزین اشک طبیعی عمل میکند.
موارد مصرف
[ویرایش]اشک مصنوعی در موارد کمبود ترشح اشک در نارسایی ترشح اشک و رفع خشکی و تحریک چشم در سندرمهای خشکی چشم متوسط تا شدید به کار برده میشود. همچنین برخی منابع بر استفاده از اشک مصنوعی جهت نرم کردن چشم در موقع استفاده از لنز تماسی سخت (Hard Contact Lens) نیز تأکید کردهاند.
طریقه مصرف
[ویرایش]در بالغین و کودکان: یک قطره از محلول یا قطرهٔ استریل چشمی، ۳ تا ۴ بار در روز داخل چشم چکانده میشود. در صورت لزوم به دفعات بیشتر نیز میتوان از این دارو بهره برد. در برخی منابع قید شده که از این قطره تا حداکثر سی روز (یک ماه)[۱] میتوان استفاده کرد.
جستارهای وابسته
[ویرایش]![]() هیپروملوز | |
دادههای بالینی | |
---|---|
روش مصرف دارو | چشمی |
شناسهها | |
عدد ئی | E464 (thickeners, ...) |
CompTox Dashboard (EPA) | |
ECHA InfoCard | 100.115.379 |
دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
فرمول شیمیایی | متغیر (وابسته به تعداد مونومرها) |
منابع
[ویرایش]- ↑ قطره اشک snow tear
- راهنمای جیبی کاربرد داروهای ژنریک ایران، دکتر رامین خدّام، چاپ هفتم:تابستان۸۸، صفحهٔ:۷۲
- داروهای ژنریک ایران و دسته بندی داروها، دکتر مصطفی صابر، چاپ هفتم، صفحات:۲۹۱ و ۲۹۲
- فرهنگ جیبی داروهای ژنریک، دکتر حجت الله اکبرزاده پاشا، چاپ اول، صفحهٔ:۲۱