ابن ماسویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Mesue. Watercolour. Wellcome V0006562.jpg
De consolatione medicinarum, 1475

ابوزکریا یوحنا بن ماسویه پزشک مسیحی نسطوری ایرانی[۱] یا آشوری‌تباری[۲][۳] بود که به سریانی و عربی می‌نوشت. وی فرزند داروسازی در جندی‌شاپور بود، که به بغداد آمد و نزد جبریل بن بختیشوع تحصیل کردو در ۸۵۷ میلادی در سامرا درگذشت. وی معلم حنین بن اسحاق بود. نوشته‌های طبی خودش به عربی بود، ولی آثار طبی یونانی متعددی را هم به سریانی ترجمه کرد.

معتصم در حدود ۸۳۶ برایش میمون‌هایی فراهم کرد تا به کالبدشکافی آنها بپردازد. آثار کالبدشناسی و طبی زیادی به نام اوست، مخصوصاً دغل‌العین، که قدیمی‌ترین رسالهٴ منظم چشم‌پزشکی موجود به زبان عربی است، و کتاب النوادر الطبیة که ترجمهٴ لاتینی آن در قرون وسطی رواج زیادی داشت.

منابع[ویرایش]

  1. Irwin, edited by Robert (2010). The new Cambridge history of Islam, Volume 4. (1. publ. ed.). Cambridge: Cambridge University Press. p. 663. ISBN 978-0-521-83824-5. 
  2. Beeston, Alfred Felix Landon (1983). Arabic literature to the end of the Umayyad period. Cambridge University Press. p. 501. ISBN 978-0-521-24015-4. Retrieved 20 January 2011. 
  3. "Compendium of Medical Texts by Mesue, with Additional Writings by Various Authors". World Digital Library. Retrieved 2014-03-01. 
  • جورج سارتون، 'مقدمه بر تاریخ علم، ترجمه غلامحسین صدری افشار، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی