ابن عیاش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

احمد بن محمد بن عبیدالله جوهری معروف به ابن عیّاش (وفات ۴۰۱ ه‍.ق) از محدثان شیعهٔ امامی است. نجاشی و ابن شاذان قمی از شاگردان او بودند. او در علم رجال تبحر داشت. به گفتهٔ نجاشی شعر نیز می‌سروده‌است. پیشه‌اش جواهرسازی بوده و از این‌رو به «جوهری» معروف بوده‌است. مقتضب الاثر فی النص علی الائمة اثنی عشر، الاغسال، اخبار بنی‌هاشم، عمل رجب، شعبان و شهر رمضان و مسائل الرجال از آثار او هستند.[۱]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • پاکتچی، احمد (۱۳۷۰). «ابن عیاش، احمد». در سید محمدکاظم موسوی بجنوردی. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. چهارم. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. شابک ۹۶۴-۷۰۲۵-۳۹-۴.