آیت بن حدو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دژ آیت بن حدّو
میراث جهانی یونسکو
Kasbahs in Aït Benhaddou.JPG
معیار ثبت۴ و ۵
شمارهٔ ثبت[۱]
تاریخ ثبت۱۹۸۷
مختصات؟

آیت بن حدّو دژی یا کاخی است بر سر راه کاروانهای پیشین، بین صحرای بزرگ آفریقا و مراکش. این منطقه به عنوان میراث جهانی از ۱۹۸۷ در سازمان یونسکو به ثبت رسیده است[۲] و دارای چندین قصبه زیباست که از بخت بد با هر طوفان بخشی از آن آسیب می‌بیند. هر چند که بیشتر ساکنان محلی بیرون از دژ زندگی می‌کنند، هنوز هم می‌توان ده خانواده را در درون کاخ دید.

شهر «ایت بن حدو» Ait-Ben-Haddou در دامنه های جنوبی کوه های بلند اطلس واقع شده و یکی از شگفت انگیزترین مناظر دست ساز بشری می باشد که در راستای دره ای در بیابان صخره ای مراکش واقع شده است. این شهر را به خاطر قصبه های آن Kasba (ساختمان های بلند) می شناسند که در کنار هم و پشت دیوارهای دفاعی شهر قرار گرفته و توسط برج هایی در گوشه ها تقویت گشته اند. چنین شهری با نام ksar (قصر) یا شهر مستحکم شناخته می شود. «ایت بن حدو» یکی از بهترین نمونه های قصر در معماری جنوب مراکش است.

بنابر باور افراد محلی، «ایت بن حدو» در سال 757 پس از میلاد توسط بن حدو پایه گذاری شده، کسی که سنگ قبر او جایی پشت دیوارهای این شهر خفته است. هرچند، هیچ کدام از ساخت و سازهای شهر به قبل از قرن هفدهم میلادی باز نمی گردند (گرچه رد ساختار و تکنیک های مورد استفاده در آنها را می توان تا دوران های بسیار اولیه جست و جو نمود). این شهر در اصل در کنار یک مسیر بازرگانی بسیار مهم واقع شده بوده که ساحارا را به مراکش متصل می کرده است. از آنجا که تا قرن 16ام میلادی تجارت در این مسیر کاهش یافته، این شهر کم کم از رونق افتاده و اهمیت خود را از دست داده است. امروز بیشتر ساکنان اصلی شهر به آن طرف رودخانه و یک روستای مدرن تر مهاجرت نموده اند که به جاده نیز نزدیک تر است.

زیبایی این سازه باعث شده لوکشین فیلم های معروف و زیادی باشد از جمله

و همین طور اخیرا در سریال تلویزیونی «بازی تاج وتخت»

سال 1962 و هنگام فیلمبرداری فیلم Lawrence of Arabia در «ایت بن حدو» کارگردان دیوید لین بسیاری از خانه های در حال فروپاشی قصر را مرمت نمود. بعدها پس از به رسمیت شناخته شدن این مکان توسط یونسکو در سال 1987، بازسازی های دیگری صورت گرفت که حداقل بخش های جلویی شهر در وضعیت خوبی ظاهر شوند، البته ساختمان های واقع شده در قسمت پشتی همچنان احتیاج به توجه شدید دارند.

منابع

پانویس

  1. ^  UNESCO World Heritage Sites list: whc.unesco.org/en/list/444

پیوند به بیرون