آپراکسی
| آپراکسی (کنشپریشی) | |
|---|---|
 | |
| مشخصه آپراکسی از دست رفتن توانایی اجرا یا انجام حرکات هدفمند آموختهشده است. | |
| تخصص | عصبشناسی، روانپزشکی |
| درمان | کاردرمانی، فیزیوتراپی |
کنشپریشی یا آپراکسی (به انگلیسی: Apraxia) اختلالی حرکتی است که در اثر آسیب به مغز (بهویژه کورتکس آهیانه خلفی یا جسم پینهای[۱]) ایجاد میشود که باعث مشکل در برنامهریزی حرکتی برای اجرای وظایف یا حرکات میشود. ماهیت آسیب، شدت اختلال را تعیین میکند و نبود از دست دادن بینایی یا شنوایی یا فلجشدگی به توضیح سطح دشواری کمک میکند. کودکان ممکن است با آپراکسی زاده شوند؛ علت آن نامشخص است و علائم اغلب در مراحل نخست رشد مشاهده میشوند. آپراکسی وقتی که بعدتر اتفاق میافتد، آپراکسی اکتسابی نامیده میشود و بهطور معمول توسط آسیب تروماتیک مغزی، سکته مغزی، زوال عقل، بیماری آلزایمر، تومور مغزی یا دیگر اختلالات زوال سیستم عصبی بهوجود میآید.[۲]
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Zeidman, Lawrence A. (2020). Brain Science Under the Swastika: Ethical Violations, Resistance, and Victimization of Neuroscientists in Nazi Europe. Oxford University Press. p. 36. ISBN 978-0-19-872863-4.
- ↑ "Apraxia: MedlinePlus Medical Encyclopedia". medlineplus.gov (in English). Retrieved 2019-08-07.