آمیگورومی

تصویر مربوط به آموزش عروسک بافی کلبه حیوانات (آمیگورومی) خانم مینا محمدیان - آکادمینا

آمیگورومی (به ژاپنی: 編みぐるみ Amigurumi) در ژاپن به عروسک‌های بافته شده که به روش بافندگی یا قلاب‌دوزی تهیه می‌شوند، گفته می‌شود. آمیگورومی واژه ای ژاپنی است که از ترکیب دو واژه ی “آمی” (بافتن با قلاب یا میل) و “نوارو” (عروسک یا موجودات کوچک) ساخته شده است. آمیگورومی ها اغلب عروسک های کوچکی هستند که با قلاب بافی یا بافتنی, بافته می شوند و می توانند اشکال مختلفی داشته باشند؛ از حیوانات بامزه گرفته تا شخصیت های خیالی یا حتی اشیای روزمره.

تصویر مربوط به آموزش عروسک بافی وروجک ها (آمیگورومی) خانم مینا محمدیان - آکادمینا

ریشه های تاریخی آمیگورومی

هرچند آمیگورومی در نگاه اول یک پدیده ی مدرن به نظر می رسد، اما پیشینه ی آن به قرون گذشته بازمی گردد. بافتنی و قلاب بافی از قرن ها پیش در ژاپن رایج بوده اند و نخستین نمونه های عروسک های بافتنی نیز در دوران دوره ی ادو (قرن هفدهم تا نوزدهم میلادی) دیده شده است. در آن زمان، سامورایی ها از تکنیک های بافت برای ساخت کیسه ها و تزئینات استفاده می کردند. این مهارت به مرور زمان به ساخت اشیای تزیینی و در نهایت به خلق عروسک ها و موجودات کوچک تبدیل شد.

گسترش جهانی آمیگورومی

در قرن بیستم و با باز شدن درهای ژاپن به روی جهان، آمیگورومی کم‌ کم از مرزهای این کشور فراتر رفت. در دهه‌های پایانی قرن، به‌ ویژه با ظهور اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، این هنر مورد توجه هنرمندان سراسر دنیا قرار گرفت. امروزه آمیگورومی به یکی از محبوب‌ ترین شاخه‌ های قلاب‌ بافی تبدیل شده و در بسیاری از کشورها، آموزش‌ ها و الگوهای اختصاصی آن ارائه می‌شود.از مربیان مطرح ایرانی می توان به خانم مینا محمدیان ملقب به مادر قلاب بافی ایران اشاره کرد.

تصویر مربوط به آموزش عروسک بافی رنگین کمان (آمیگورومی) خانم مینا محمدیان - آکادمینا

خرس آمیگورومی