آفتابه لگن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آفتابه لگن طلائی مخصوص غسل تعمید

آفتابه لگن وسیله ای بوده که برای شستشوی دست و دهان قبل و بعد از خوردن غذا، کاربرد داشته است. در دوره قاجار نوکران آفتابه لگن را همراه حوله سر سفره می آوردند و اشخاص قبل و بعد از غذا دست و دهان خود را می شستند. انواع مسی و برنجی و تزئینی آن برحسب توان مالی صاحب خانه ساخته می شد.از آفتابه برای شستن و از لگن برای جمع آوری آب زاید استفاده می شود. ضرب‌ المثل معروف "آفتابه لگن هفت دست، شام و نهار هیچی" کنایه به وجود و اهمیت حواشی بیش از متن اشاره دارد.[۱][۲][۳]

منابع[ویرایش]

  1. «آفتابه لگن». واژه یاب.
  2. «آفتابه لگن هفت دست، شام و ناهار هیچی». روزنامه خراسان شمالی.
  3. «آداب و قیمت غذای ایرانیان در دوره قاجار». بازار خبر.