آزادی مجانبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در فیزیک، آزادی مجانبی عبارتست از یک ویژگی در برخی نظریات سنجش که در آن تعامل بین ذراتی همچون کوارکها، بطور مطلق در فواصل نزدیکتر ضعیف می‌شود، یعنی مقیاسهای طول که به شکل مجانبی به سمت صفر همگرایی دارد (یا معادل آن مقیاسهای انرژی که بطور مطلق گسترده هستند). آزادی مجانبی تشریح می‌نماید که در پراکنش پر انرژی، کوارکها درون نوکلئونهایی همچون نوترون و پروتون حرکت می‌کنند که عمدتا ذرات غیرمتعامل آزاد هستند. این امر فیزیکدانان قادر ساخته تا به محاسبه مقاطع ارضی رویدادهای گوناگون در فیزیک ذرات بپردازند که بر استفاده از شیوه‌های پارتون (ذره) استوار است.

منابع[ویرایش]