آدلاید ایتالیا

آدلاید ایتالیا
قدیس آدلاید
امپراتریس مقدس روم
سلطنت	۲ فوریه ۹۶۲ – ۷ مه ۹۷۳
زاده	۹۳۱ میلادی بورگوین، فرانسه
درگذشته	۱۶ دسامبر ۹۹۹ (۶۸ سال) زلتس، آلزاس
همسر(ان)	لوتار دوم ایتالیا اوتوی بزرگ
فرزند(ان)	اوتوی دوم، ماتیلدا، اما
خاندان	خاندان ولف
پدر	رودولف دوم بورگوندی
مادر	برتای سوابیا
اطلاعات قدیس تکریم در: کلیسای کاتولیک، کلیسای ارتدوکس شرقی یادواره: ۱۶ دسامبر تأیید قدسیت: ۱۰۹۷ توسط اوربان دوم نمادها: ملکه در حال توزیع صدقه، اغلب در کنار کشتی حامی: قربانیان سوءاستفاده؛ عروس‌ها؛ ملکه‌ها؛ تبعیدی‌ها؛ مشکلات خانوادگی؛ والدین؛ زندانیان؛ ازدواج‌های دوم؛ بیوه‌ها

آدلاید (به فرانسوی: Adélaïde de Bourgogne، به ایتالیایی: Adelaide di Borgogna؛ زاده ۹۳۱ یا ۹۳۲ در بورگوندی علیا؛ درگذشته ۱۶ دسامبر ۹۹۹ در صومعه زلتس در آلزاس) به عنوان همسر لوتار ایتالیا از ۹۴۷ تا ۹۵۰ ملکه ایتالیا و به عنوان همسر اتوی بزرگ از ۹۵۱ تا ۹۷۳ ملکه فرانک خاوری و بار دیگر ملکه ایتالیا و همچنین از ۹۶۲ تا ۹۷۳ امپراتوریس امپراتوری فرانک خاوری-آلمان بود. آدلاید در سال ۱۰۹۷ به مقام قدیس نائل آمد.

زندگی اولیه و ازدواج نخست

آدلاید دختر پادشاه رودولف دوم بورگوندی از شاخه بورگوندی خاندان ولف و مادرش دوک برتا شوابن از خاندان بورچاردینگر بود. تاریخ و مکان دقیق تولد او به طور مشخص ثبت نشده است؛ احتمالاً سال ۹۳۱ یا ۹۳۲ و مکانی در بورگوندی علیا (منطقه‌ای حدود فرانش-کنته امروزی تا غرب سوئیس) بوده است، جایی که والدینش به عنوان پادشاهان دوره‌گرد ( پادشاهانی که پایتخت ثابتی نداشتند) زندگی می‌کردند.

آدلاید هنوز در کودکی با لوتار ایتالیا از خاندان بوزونید، پسر هوگوی آرل، نامزد شد و در سال ۹۴۷، احتمالاً در ۱۶ سالگی، با او ازدواج کرد.

بیوه‌گی، اسارت و ازدواج با اتوی بزرگ

با این حال، قدرت واقعی در دست مارک‌گراف برنگار ایورئا بود که اغلب مرگ ناگهانی لوتار پس از تنها سه سال ازدواج در ۲۲ نوامبر ۹۵۰ به او نسبت داده می‌شود. او آدلاید بیوه جوان را، زمانی که از ازدواج با پسرش آدالبرت سرباز زد، در برج قلعه خود بر فراز دریاچه گاردا زندانی کرد. اما آدلاید توانست با دخترش پس از فراری ماجراجویانه به قلعه کانوسا برسد و از پادشاه آلمانی اتوی یکم، دوست خانواده‌اش، درخواست کمک کند.

مارک‌گراف برنگار ایورئا، رقیب و جانشین لوتار، مجبور شد در سال ۹۵۱ در برابر اتوی یکم مقاومت کند. اتو پاویا را فتح کرد و با آدلاید، بیوه لوتار، ازدواج نمود. با این حال، تاج امپراتوری همچنان از او دریغ شد و او در عوض ایتالیا را به برنگار واگذار کرد. تنها در سال ۹۶۲ بود که تاج‌گذاری امپراتوری او و اتحاد بلندمدت امپراتوری ایتالیای با امپراتوری مقدس روم محقق شد. برنگار به بامبرگ تبعید شد. آدلاید در سال ۹۶۲ صومعه پیترلینگن را که پیشتر توسط مادرش حمایت شده بود، بنیان نهاد.

میراث و قداست

آدلاید پیوسته خود را وقف خدمت به کلیسا و صلح، و به امپراتوری به‌عنوان حامی هر دو کرد؛ او همچنین به مسیحی‌سازی اسلاوها علاقه نشان داد. از این رو، او عاملی اصلی - تقریباً تجسمی - از کار کلیسای پیش از انشقاق در پایان قرون وسطای آغازین در ساخت فرهنگ دینی اروپای مرکزی بود. برخی از یادگارهای مقدس او در ضریحی در هانوفر نگهداری می‌شود. روز بزرگداشت او، ۱۶ دسامبر، هنوز در بسیاری از اسقف‌نشین‌های آلمان گرامی داشته می‌شود.

فرزندان و سال‌های پایانی

قیام‌ها و شورش‌ها علیه حکومت آلمان در رم و شمال ایتالیا ادامه یافت، هرچند حکومت سه اتو (اتوی یکم، دوم و سوم) به خودی خود بی‌مناقشه باقی ماند.

آدلاید و اتو چهار فرزند مشترک داشتند:

- هاینریش (۹۵۲–۹۵۴)

- برونو (زاده ۹۵۳؛ درگذشته ؟)

- ماتیلده (راهبه‌ی اصلی کوئدلینبورگ) (۹۵۴–۹۹۹)

- اتوی دوم (بعدها امپراتور امپراتوری مقدس روم) (۹۵۵–۹۸۳)

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Adelaide of Italy». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴.
• «Adelaide of Italy». دریافت‌شده در ۲ ژوئیه ۲۰۱۴.