آبرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آبرو به معنی دیدگاه، عزت و احترامی است که مردم با توجه به شخصیت و رفتارهای گذشته، نسبت به آن شخص دارند.[۱] آبرو در ارتباط با دیگر مفاهیم روان‌شناسی نظیر اعتماد به نفس، عزت‌نفس و حرمت‌نفس مورد بررسی قرار می‌گیرد.[۲]

وقتی به واژه آبرو توجه می‌کنیم، متوجه می‌شویم «رو» به ظاهر قضیه باز می‌گردد (چشم ما، بیننده‌ی آن است، از رفتارها، حرکت‌ها، قانون‌مداری‌ها، و احترام‌ها به خود و دیگران) و آبرو به معنی زمین نینداختن روی کسی، توهین نکردن یا خدشه وارد نکردن به جهت ظاهری (در چشم دیگران) فرد است!

در واقع، آبرو، پدیده‌ای اجتماعی است که چهره بیرونی روابط اجتماعی را معلوم می‌کند. آبرو چیزی نیست که کسی با آن متولد شود بلکه مفهومی اکتسابی است که در جریان رشد شخصیت به همراه هویت‌های فردی و اجتماعی انسان شکل می‌گیرد و شکل‌گیری آن در گروی پاره‌ای از رفتارها و مقررات اجتماعی است.

ما بسیاری از کارها را گرچه برایمان جذاب‌اند، انجام نمی‌دهیم چون نگران آبروی شخصی، خانوادگی، قومی و قبیله‌ای، ملی، گروهی، تیمی و… خودمان هستیم. آبرو پدیده‌ای اجتماعی است که خود را در رفتارهای ما، منعکس می‌کند و به عبارت دیگر در گروی ارزش‌ها، بینش‌ها و مسائل فرهنگی است که تعیین می‌کنند چه رفتاری ارزش‌مند و چه رفتارهایی به ویژه در معاشرت با دیگران قبیح هستند و پذیرفته نمی‌شوند. به همین دلیل است که بسیاری از رفتارهایی که در یک جامعه آبروبر است در جوامع دیگر نیست!

در دین اسلام بر حفظ آبروی دیگران تأکید شده‌ است. زیرا حرمت آبروی مؤمن از دیوار کعبه مسلمانان نیز واجب‌تر است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Meaning of reputation in English date=". Cambridge Dectionary. Retrieved 23 May 2019.
  2. "Reputation". Wikipedia. 2019-10-05.