کوه‌چر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۷°۵۵′۱۴″ شمالی ۵۲°۱۰′۱۶″ شرقی / ۲۷.۹۲۰۵۶° شمالی ۵۲.۱۷۱۱۱° شرقی / 27.92056; 52.17111[۱]

کوه‌چر
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان بوشهر
شهرستان جم
بخش بخش مرکزی
دهستان کوری
مردم
جمعیت ۲۱۲ نفر

کوه‌چر روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران.

این روستا در دهستان کوری قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۱۲ نفر بوده است. کشاورزی و دامداری از جمله شغل اکثر مردم اهالی این روساست.

مشخصات[ویرایش]

روستای کوچهر در ناودانی از دو رشته کوه ستورگ که ادامه دماوند است، قرار داشته و از غرب به شهر کنگان و از شرق به پالایشگاه گاز ولی عصر و از شمال به دراهک از توابه شهرستان دیر و از جنوب به روستای آبگرمک و کوری حیاتی محدود می‌گردد. نام قدیم این روستا، بنه هادی بوده‌است. تا آنجا که من تحقیق کردم هادی بزرگ خاندان عبدالهی بوده که یکی از چهار برادری است که در حرمیک ساکن بوده و با توافق، مناطق تشان و حرمیک، تنگمان، چکچک (از توابع استان فارس) و کوچهر را بین خود تقسیم کرده و به دامداری و کشاورزی می‌پردازند. این روستای خوش آب وهوا مناطق جنگلی فراوانی را در شمال خود جا داده که از درختان چند هزار ساله بن، کلخنگ و بادام کوهی تشکیل شده و در حیات سی ساله جمهوری اسلامی بیش از سه بار طعمه حریق شده‌است. راههای پیاده رو آن شامل راه موسرخ به شهر بنک وصل می‌شود و راه کل ترک و کل بوا که هردو به شهر کنگان که محل داد ستد مردمان این روستا بوده، ختم می‌گردد. راههای کل باریکو، کل حرمی به ترتیب به روستاهای دوتو ولی و حرمی اناری منتهی می‌گردد. این روستا در اوایل انقلاب دارای یک جاده خاکی گردید که می‌توان از تلاش‌های جهادگرانی همچو عبدالله حیدری (باوی) و غلامحسین حیدری (ایاز) قدردانی کرد و همچنان به همت آقای بهمن بیگی که برنده لوح تقدیر یونسکو جهت توسعه آموزش در عشایر فارس شده، در سال ۱۳۵۷ یک مدرسه دو کلاسه در این روستا تاسیس شد که باز به همت آقای عیسی تشانی (جهادگر)در سال ۱۳۶۱ به مدرسه ۵ کلاسه تبدیل گردید. در شرق این روستا چشمه‌ای قرار دارد که به احتمال زیاد موجب اسقرار این روستا شده‌است و داری حدود سه اینچ آب در تمام فصول می‌باشد و به دلیل روییدن درخت‌های جنگلی بنام هلویه، به رودخانه هلودان مشهور بوده‌است. این چشمه در مسیر ۵ کیلومتری خود موجب آبیاری باغستان‌ها حوسییاوی، بن تنگ، تنگ حنا، پاچرم و شهرخاص شده‌است.

منابع[ویرایش]

  • درگاه ملی آمار
  • بخشایش، محمد نور، (دیوان محیا) ، ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، تهران: چاپ اول، ۱۳۷۳ خورشیدی.